الزامات کارکردی طراحی مسکن متناسب با تغییر سبک زندگی در دوران بیماریهای دنیاگیر (مورد پژوهی: دوران همهگیری کویید 19 در تهران)
نویسندگان
1 استادیار، رشته معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 استادیار، رشته معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 استادیار، رشته شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22061/jsaud.2022.8332.1955چکیده
رخدادهای جهانی مانند جنگ یا بیماری، بر زندگی فردی و اجتماعی انسانها اثرات فراوانی گذاشته و در بلندمدت در شیوه معماری و شهرسازی تغییرات محسوسی را پدید میآورد. شیوع بیماری کویید 19 در حال حاضر موجب تغییر سبک زندگی مردم شده و نشان از لزوم بازنگری در ضوابط و الگوهای طراحی مسکن دارد. بر این اساس نقشههای پیشین، پاسخگوی تغییرات و نیازهای جدید نیست. به ویژه در دوران قرنطینه که مردم بیشتر اوقات خود را در خانه میگذرانند، توجه به طراحی مسکن متناسب با شرایط بهداشتی و سبک زندگی بیش از پیش اهمیت یافته است. هدف از این پژوهش تدوین الزامات کارکردی طراحی مسکن متناسب با تغییر سبک زندگی در دوران بیماریهای دنیاگیر است. برای این منظور از یک پژوهش توصیفی بهرهگیری شده و طی آن الزامات بهداشتی از طریق مصاحبه با پزشکان و متخصصین بهداشت و همچنین تغییرات سبک زندگی در دوران بیماری، با پرسشنامه استخراج شده و پس از تجزیهوتحلیل کیفی و اولویتبندی، با روش کیفی به الگوهای تصویری تبدیل شده است. نتیجه آن که تغییرات ناشی از رخدادهای دنیاگیر مانند بیماری از دو جنبه الزامات تخصصی و سبک زندگی مردم قابل بررسی است. تغییرات مبتنی بر نیازها و سبک زندگی، معمولا در تغییر کاربری و جابهجایی فضاها و بیشتر در فضای اصلی زندگی رخ میدهد. این نیازهای جدید و تغییر سبک زندگی به دلیل تغییر مکان رفتارهای پیشین شامل تفریح، ورزش، کار، خرید و ... به داخل خانه است. همچنین عمده خواسته مردم افزایش انعطافپذیری فضاها به جای افزایش تعداد فضاهاست.