بررسی تطبیقی عوامل تبیینکننده میزان پیادهمداری محلی (موردپژوهی: محله جنتآباد شمالی و محله نارمک (هفتحوض))
نویسندگان
1 استاد، شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علموصنعت ایران، تهران، ایران.
2 استادیار، شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علموصنعت ایران، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، برنامهریزی شهری، دانشکده معماریوشهرسازی، دانشگاه علموصنعت ایران، تهران، ایران.
doi
10.22061/jsaud.2021.7116.1748چکیده
حرکت پیاده به عنوان یکی از کهنترین شیوههای جابهجایی انسان در فضای شهری محسوب میشود. هدف این رویکرد سالمسازی و فراهم آوردن تسهیلات حرکت پیاده به صورت مطمئن و کارآمد است، از اینرو به یکی از محورهای اصلی برنامهریزی و طراحی شهری تبدیل شده. با توجه به افزایش روزافزون مداخلات برنامهریزانه و طراحانه بر مبنای شهر خودرومحور و پیامدهای منفی این امر، توجه به مقوله پیادهمداری و حرکت به سوی شکلگیری شهرهای پیادهمدار امری ضروری است. هدف اصلی این پژوهش بررسی تطبیقی عوامل تبیین کننده میزان پیادهمداری در محلات جنتآباد شمالی و هفتحوض نارمک است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه پژوهش توصیفی- تحلیلی و کمی دستهبندی شده است. روش پژوهش و گردآوری اطلاعات کتابخانهای، اسنادی و همچنین پیمایشی، مشاهده مستقیم و پرسشنامه بود. با توجه به هدف اصلی پژوهش جهت مقایسه سطح پیادهمداری در محلات هدف از آزمون مقایسه میانگینها و همچنین برای تعیین عوامل تبیین کننده میزان پیادهمداری در محلات هدف از روش تحلیلعاملی در محیط نرمافزار SPSS 26 استفاده شده است. نتایج نشان میدهد میانگین سطح پیادهمداری در محله هفتحوض با عدد 78.3017 بالاتر از محله جنتآباد شمالی با عدد 69.4010 است. مهمترین عامل تبیینکننده میزان پیادهمداری در محله جنتآباد شمالی عامل "تنوع خدمات محله" با واریانس تبیین شده 6.706 است در حالی که در محله هفتحوض نارمک عامل "کیفیت محیطی" با واریانس تبیین شده 11.365 به عنوان عامل اول و قویترین عامل شناسایی شده است.واژگان کلیدی: پیادهمداری، آزمون مقایسه میانگینها، تحلیل عاملی، جنت آباد شمالی، هفت حوض نارمک