بررسی تطبیقی عوامل تبیین‌کننده میزان پیاده‌مداری محلی (موردپژوهی: محله جنت‌آباد شمالی و محله نارمک (هفت‌حوض))

نویسندگان

1 استاد، شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم‌وصنعت ایران، تهران، ایران.

2 استادیار، شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم‌وصنعت ایران، تهران، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، برنامه‌ریزی شهری، دانشکده معماری‌وشهرسازی، دانشگاه علم‌وصنعت ایران، تهران، ایران.

doi
10.22061/jsaud.2021.7116.1748
چکیده

حرکت پیاده‌ به عنوان یکی از کهن‌ترین شیوه‌های جابه‌جایی انسان در فضای شهری محسوب می‌شود. هدف این رویکرد سالم‌سازی و فراهم آوردن تسهیلات حرکت پیاده به صورت مطمئن و کارآمد است، از این‌رو به یکی از محور‌های اصلی برنامه‌ریزی و طراحی شهری تبدیل شده. با توجه به افزایش روزافزون مداخلات برنامه‌ریزانه و طراحانه بر مبنای شهر خودرومحور و پیامد‌های منفی این امر، توجه به مقوله پیاده‌مداری و حرکت به سوی شکل‌گیری شهرهای پیاده‌مدار امری ضروری است. هدف اصلی این پژوهش بررسی تطبیقی عوامل تبیین کننده میزان پیاده‌مداری در محلات جنت­آباد شمالی و هفت­حوض نارمک است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه پژوهش توصیفی- تحلیلی و کمی دسته­بندی شده است. روش پژوهش و گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای، اسنادی و همچنین پیمایشی، مشاهده مستقیم و پرسشنامه بود. با توجه به هدف اصلی پژوهش جهت مقایسه سطح پیاده‌مداری در محلات هدف از آزمون مقایسه میانگین‌ها و همچنین برای تعیین عوامل تبیین کننده میزان پیاده‌مداری در محلات هدف از روش تحلیل­عاملی در محیط نرم­افزار SPSS 26 استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد میانگین سطح پیاده‌مداری در محله هفت­حوض با عدد 78.3017 بالاتر از محله جنت­آباد شمالی با عدد 69.4010 است. مهمترین عامل تبیین­کننده میزان پیاده‌مداری در محله جنت­آباد شمالی عامل "تنوع خدمات محله" با واریانس تبیین شده 6.706 است در حالی که در محله هفت­حوض نارمک عامل "کیفیت محیطی" با واریانس تبیین شده 11.365 به عنوان عامل اول و قویترین عامل شناسایی شده است.واژگان کلیدی: پیاده‌مداری، آزمون مقایسه میانگین‌ها، تحلیل عاملی، جنت آباد شمالی، هفت حوض نارمک