بررسی تأثیر سرمایه گذاری بر جابه‌جایی جمعیت در بافت های ناکارآمد شهری با تأکید بر رویکرد اعیان سازی (موردپژوهی: محله المهدی در کوی سیدی مشهد)

نویسندگان

1 کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری، برنامه ریزی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران.

2 استادیار شهرسازی، گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

doi
10.22061/jsaud.2021.7302.1774
چکیده

افت­های ناکارآمد شهری چه در درون شهر­ها و چه در حاشیه آنها، از مسائل غیر قابل چشم­پوشی شهر­های امروزی به شمار می­روند که با گذشت زمان کیفیت خود را از دست می­دهند. کاهش کیفیت سکونت، وجود قشر کم درآمد، ارزش پایین زمین و مسکن و وجود اراضی بایر در این بافت­ها، توجه سرمایه­گذاران را به خود جلب کرده و منجر به احداث پروژه­های بزرگ تجاری در آنها شده است که یکی از بزرگترین نتایج آن، جابه­جایی ساکنان اصلی است. محله­ی المهدی مشهد در سال­های اخیر شاهد ورود سرمایه­گذاری­های گسترده­ای بوده، از این جهت به عنوان نمونه مطالعاتی این پژوهش انتخاب شده است. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر سرمایه­گذاری بر جابه­جایی جمعیت در محله المهدی است. پژوهش حاضر به روش کمی انجام شده و در پی پاسخ به این سؤال اساسی است که سرمایه­گذاری چه تأثیری بر جابه­جایی جمعیت می­گذارد؟ برای بررسی نمونه موردی و شاخص­ها، از روش پرسشنامه استفاده شد. پس از پردازش اطلاعات به دست آمده با نرم­افزار SPSS  به کمک روش تحلیل مسیر و نرم­افزار Smart PLS مدل حاصل از روابط میان متغیر­ها و شاخص­ها و همچنین ضرایب مسیر و ضرایب معنا­داری ارائه شد. نتایج این پژوهش نشان می­دهد که متغیر سرمایه­گذاری در سطح اطمینان 95% در محله المهدی بر متغیر جابه­جایی جمعیت تأثیر می­گذارد.