بررسی تأثیر سرمایه گذاری بر جابهجایی جمعیت در بافت های ناکارآمد شهری با تأکید بر رویکرد اعیان سازی (موردپژوهی: محله المهدی در کوی سیدی مشهد)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری، برنامه ریزی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران.
2 استادیار شهرسازی، گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
doi
10.22061/jsaud.2021.7302.1774چکیده
افتهای ناکارآمد شهری چه در درون شهرها و چه در حاشیه آنها، از مسائل غیر قابل چشمپوشی شهرهای امروزی به شمار میروند که با گذشت زمان کیفیت خود را از دست میدهند. کاهش کیفیت سکونت، وجود قشر کم درآمد، ارزش پایین زمین و مسکن و وجود اراضی بایر در این بافتها، توجه سرمایهگذاران را به خود جلب کرده و منجر به احداث پروژههای بزرگ تجاری در آنها شده است که یکی از بزرگترین نتایج آن، جابهجایی ساکنان اصلی است. محلهی المهدی مشهد در سالهای اخیر شاهد ورود سرمایهگذاریهای گستردهای بوده، از این جهت به عنوان نمونه مطالعاتی این پژوهش انتخاب شده است. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر سرمایهگذاری بر جابهجایی جمعیت در محله المهدی است. پژوهش حاضر به روش کمی انجام شده و در پی پاسخ به این سؤال اساسی است که سرمایهگذاری چه تأثیری بر جابهجایی جمعیت میگذارد؟ برای بررسی نمونه موردی و شاخصها، از روش پرسشنامه استفاده شد. پس از پردازش اطلاعات به دست آمده با نرمافزار SPSS به کمک روش تحلیل مسیر و نرمافزار Smart PLS مدل حاصل از روابط میان متغیرها و شاخصها و همچنین ضرایب مسیر و ضرایب معناداری ارائه شد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که متغیر سرمایهگذاری در سطح اطمینان 95% در محله المهدی بر متغیر جابهجایی جمعیت تأثیر میگذارد.