بهینهسازی سقف ساختمان سه طبقه مسکونی با کمک الگوریتم ژنتیک (مورد پژوهی: اقلیم گرموخشک شهر شیراز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
2 استادیار مدعو، معماری، گروه معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
3 دانشیار، معماری، گروه معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
10.22061/jsaud.2022.7298.1770چکیده
دیواره های بنا به لحاظ تبادل حرارت و کنترل مصرف انرژی ساختمان مهم است، زیرا خارجیترین پوسته بناست که در تماس مستقیم با هوا وتغییرات دما قرار دارد. بدنه سقف نسبت به سایر دیوارههای ساختمان از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا تبادل حرارتی آن، با توجه به مساحت و زمان، نسبت به سایر دیوارها، بیشتردر معرض تابش خورشید و سایر عوامل قرار دارد. هدف این مقاله کاهش مصرف انرژی در ساختمان مسکونی در شهر شیراز و دستیابی به آسایش حرارتی در فضاهای ساختمان با بهینهسازی سقف ساختمان است. در این راستا پرسش زیر طرح شد که: بهینهترین حالت طراحی سقف ساختمان (مصالح و روشهای غیر فعال طراحی) چگونه باشد تا مصرف انرژی ساختمان کمینه شود و فضاهای بنا در محدوده آسایش حرارتی قرارگیرد؟ میزان کاهش انرژی مصرفی ساختمان نیز مد نظر این پژوهش بوده است. روش پژوهش، کمی است و میزان مصرف انرژی ساختمان و شاخص آسایش حرارتی با نرمافزار انرژی پلاس و روند بهینهسازی با الگوریتم ژنتیک انجام شده است. متغیرهای سقف بنا در سه دسته کلی: سیستم غیر فعال انرژی، ویژگیهای کالبدی سقف و موقعیت قرارگیری سقف، استخراج و تعریف شد. نتایج به دست آمده از محاسبات شبیهسازی ساختمان و خروجی تابع هدف الگوریتم ژنتیک، نشان داد که بهترین مدلهای سقف ارایه شده، مصرف انرژی را از سیونه تا پنجاه درصد کاهش و میانگین شاخص آسایش حرارتی را نیز به میزان0.9 و 0.68 به ترتیب در گرمترین و سردترین ماههای تابستان و زمستان بهبود میدهد.