فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قاعده اعتبار تصمیم متعارف تجاری، مدیران شرکت‌ها را بابت تصمیماتی که در راستای مدیریت شرکت می‌گیرند، از مسئولیت شخصی مبرا می‌نماید. درباره شیوه قابلیت استناد به آن در حقوق آمریکا دو دیدگاه وجود دارد؛ برابر با دیدگاه نخست، دادگاه در صورتی مجاز است مدیران را مسئول تلقی نماید که تصمیمات اتخاذی آن‌ها با استانداردهای مدیریتی مطابقت نداشته باشد. برابر با دیدگاه دوم که از آن به‌عنوان دکترین عدم ارزیابی قضایی تعبیر می‌شود، محاکم اصولاً و معمولاً نمی‌توانند به ارزیابی قضایی تصمیمات و اعمال هیئت‌مدیره مبادرت ورزند. بر پایۀ این دیدگاه، تنها در مواردی خاص، امکان تحقق مسئولیت شخصی مدیران در برابر شرکت وجود دارد. تمایز میان این دو دیدگاه بسیار بااهمیت است. در این نوشتار، دیدگاه‌های ناظر بر این قاعده و وجوه افتراق آن‌ها با مقررات تجاری ایران مورد بررسی تطبیقی قرار می‌گیرد.