تبیین نقش کیفیت محیط بر ثبات سکونتی و تمایل به جابه جایی ساکنین در مجتمع های مسکونی(موردپژوهی: شهر اراک)
نویسندگان
1 دانشیار گروه طراحی شهری دانشگاه بوعلی سینا،همدان، ایران.
2 استاد، گروه شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسالمی، اراک، ایران.
3 دانشجوی دکتری،دانشکده فنی و مهندسی،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد اراک،اراک، ایران
4 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک،اراک،ایران.
doi
10.22061/jsaud.2021.7653.1837چکیده
آﻧﭽﻪ ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﺑﺤﺚ ﻛﻴﻔﻴﺖ در ﻣﺤﻴﻂﻫﺎی ﺳﻜﻮﻧﺘﻲ مجتمع های مسکونی را ﺿﺮوری ﻣﻲﺳﺎزد، ﺗﺒﻌﺎت و ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎی ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ﻧﺎﺷﻲ از ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻی ﺗﺮاﻛﻢ در این ﻣﺠﺘﻤﻊﻫﺎ اﺳﺖ و ﻏﻔﻠﺖ از آﻧﻬﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎریﻫﺎی ﻛﺎﻟﺒﺪی و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ مانند آﺷﻮبﮔﺮی، ﺧﺮاب ﻛﺎری، ﺟﺮم و ﺟﻨﺎﻳﺖ و عدم احساس تعلق و در نهایت عدم ثبات سکونتی و تمایل به جابه جایی در ﻣﺠﺘﻤﻊ ها شود هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش کیفیت محیط بر ثبات سکونتی و تمایل به جا به جای ساکنین در مجتمعهای مسکونی شهر اراک می باشد. روش تحقیق حاضر روش کمی و به شیوه پیمایشی و با استفاده از ابزار پرسشنامه محقق ساخته صورت پذیرفت. جامعهآماری تحقیق نیز شامل ساکنین شهر اراک طی دوره اسفندماه 1398 تا تیرماه 1399 بودند. شرکت کنندگان در این مطالعه از طریق یک نمونه تصادفی خوشه ای چند مرحلهای انتخاب شدند. اندازه نمونه هدفمند 400 (247 مرد و 153 زن) بود. براساس نتایج به دست آمده، بین مطلوبیت شبکه ارتباطی، اجتماعی و فرهنگی و گرایش به جابجایی رابطه معنادار و معکوس با قدرت بالایی وجود دارد؛ بین قابلیت دسترسی و گرایش به جابجایی رابطه معنادار وجود دارد و رابطه معکوس و دارای قدرت متوسطی میباشد. بین مطلوبیت فضای سبز و گرایش به جابجایی نیز رابطه معنادار وجود داشت و رابطه معکوس و دارای قدرت ضعیفی بود و همچنین بین مطلوبیت میزان پاکیزگی و گرایش به جابجایی رابطه معنادار وجود دارد و رابطه معکوس و دارای قدرت ضعیفی میباشد.
