فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش بررسی تأثیر گونه چوبی اعضای اتصال (راش و نراد)، تعداد اتصال‌دهنده (1 و 2 عدد)، اندازه بیسکویت (10 و 20) و نوع چسب پلی‌اورتان (PU)، پلی‌وینیل استات (VAcP) و اوره فرم‌آلدهید (UF) بر ظرفیت لنگر خمشی اتصال‌های ساخته‌شده با بیسکویت بوده است. نتایج نشان دادند که گونه اعضای اتصال، تعداد اتصال‌دهنده، اندازه بیسکویت و نوع چسب تأثیر معنی‌داری بر ظرفیت لنگر خمشی اتصال‌های ساخته‌شده با بیسکویت داشته‌اند. ظرفیت لنگر خمشی اتصال‌های ساخته‌شده با گونه راش نسبت به اتصال‌های ساخته‌شده با گونه نراد بیشتر بوده است. با افزایش تعداد و اندازه بیسکویت ظرفیت لنگر خمشی اتصال افزایش‌یافته است. اتصال‌های ساخته‌شده با چسب پلی‌اورتان نسبت به اتصال‌های ساخته‌شده با چسب‌های پلی‌وینیل استات و اوره فرم‌آلدهید عملکرد بهتری داشته است. بیشترین ظرفیت لنگر خمشی اتصال مربوط به اتصال‌های ساخته‌شده با چسب پلی‌اورتان، بیسکویت اندازۀ 20 و تعداد 2 اتصال‌دهنده، بوده است. همچنین نتایج نشان داده است که اتصال‌های ساخته‌شده با بیسکویت و چسب پلی‌اورتان مقاومت بیشتری نسبت به اتصال‌های ساخته‌شده با پین چوبی داشته‌اند.