کاربرد الگوریتمهای ریاضی پیشرفته در یکپارچهسازی فرآیند طراحی معماری
نویسندگان
1 استاد گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22061/jsaud.2020.6603.1686چکیده
هدف اصلی پژوهش بررسی ظرفیت و کاربرد الگوریتمهای پیشرفته ریاضی در بازتعریف و یکپارچهسازی فرآیند طراحی معماری خلاق است. روش-های نوین طراحی بیش از هر زمان دیگر بر اهمیت پایداری، بهینهسازی چندهدفه، انرژی رایانشی، فرمیابی اقلیمی، واقعیت مجازی، اینترنت اشیاء و کاربرد ابردادهها تاکید دارند؛ الگویی که بر اساس نظریه معماری سرآمد، برای تعریف معماری آینده ضروری است. بر اساس روششناسی پژوهش، برای تحلیل میزان تاثیر این الگوریتمها، نمونهای با حجم پنجاه عضو انتخاب شده تا کارایی الگوریتم ژنتیک بررسی شود. بر اساس نتایج به دست آمده از طریق رگرسیون خطی و ضریب همبستگی اسپیرمن، میزان کارایی الگوریتم ژنتیک به دلیل رفتار کاملا پیشبینیناپذیر در مواجه با موضوعات مختلف از اعتبار کافی برخوردار نیست؛ اما مطابق با بررسی انجام گرفته در رگرسیون لجستیک، میزان رضایتمندی از نتیجهِ کاربرد الگوریتم ژنتیک بسیار بالا معادل 76% ارزیابی شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که الگوریتمهای پیشرفته ریاضی مانند الگوریتم ژنتیک، توانایی اکتشاف و آفرینشگری خلاقانه در فرآیند طراحی معماری را تقویت میکنند، هرچند ممکن است که نتایج نهایی با خواستههای اولیه فاصله داشته باشد. از این رو در طراحی معماری با کمک هوش مصنوعی قوی، یادگیری عمیق ماشینی و در ترکیب با الگوریتمهای ریاضی پیشرفته، نتایج مناسبتر و بهینه ارائه میشود.