انسانشناسی خوف از خدا مبتنی بر دیدگاه علامه طباطبایی: رویکرد روانشناختی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.22108/coth.2024.138860.1844چکیده
تفاوت نگرش محققان به ماهیت انسان، نهتنها زمینه و زیربنای توصیف و تبیین ویژگیهای شخصیتی است، بستری برای شناسایی و معرفی حالات نفسانی نو در انسان است. با توجه به تفاوت دیدگاه علامه طباطبایی با برخی از روانشناسان و اندیشمندان غربی درخصوص خاستگاه هیجان ترس، هدف این مقاله، شناسایی ویژگیهای انسانشناسی در پدیدآیی هیجان خوف از خدا است. روش پژوهش، کیفی و از روش تحلیل کیفی محتوای متون دینی با تمرکز بر توصیف، تبیین و تحلیل استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان دادند خوف از خدا بهنجار و از انواع خوف حزم است که به هرگونه ترس، بیم و دلواپسی به خاطر خدا که برآمده از احتیاط باشد، اشاره دارد. همچنین، خوف از خدا دارای دو قسم، خوف در توازن با رجا و خوف از مقام الهی است. علاوه بر این، پدیدآیی خوف از خدا مبتنی بر چهار ویژگی در انسان است. یک: هدفمندی، دو: خصوصیات وجودی انسان (وابستگی و پیوستگی)، سه: انسان موجودی با انگیزه دفع ضرر و چهار: مراتب معرفت انسان از توحید که علامه طباطبایی به هر کدام از آنها تأکید داشته است. نتایج نشان دادند خاستگاه ترس از خدا نهتنها عوامل طبیعی بیرونی (همچون رعد و برق) نیست، وابسته به برخی از ویژگیهای ماهیت معلولی انسان، اصل جهتمندی و عدم استقلال فرد نسبت به هستی قلب و درونمایههای آن است.