چارچوب رابطه بین مؤلفههای سرمایه اجتماعی و نوآوری با روش فراترکیب
نویسندگان
1 گروه کارآفرینی دانشگدگان فارابی، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه مدیریت، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشگدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jscm.2023.355084.2390چکیده
پژوهش حاضر به بررسی «رابطة بین ابعاد سرمایة اجتماعی (ساختاری، رابطهای، شناختی) بر نوآوری» پرداخته است. امروزه، نوآوری در اقتصاد کشورها یک مزیت رقابتی شناخته میشود. بهرهبرداری از دانش یکی از منابع اصلی نوآوری در سازمانهاست. یک طرح پژوهشی فراترکیب با نُه مطالعة کیفی انتخاب شد. نتایج پژوهش الگوهای روابط بین ابعاد سرمایة اجتماعی و نوآوری را نشان میدهد. تأثیر ابعاد بر کاهش موانع نوآوری و افزایش توانمندسازها یا تسهیلکنندههای نتایج نوآوری و تأثیرات مستقیم ابعاد سرمایة اجتماعی بر نوآوری چارچوب حاصل را تشکیل میدهد. این مقاله با پیشنهاد این چارچوب یکپارچه به توسعة نوآوری و فناوری و مباحث سرمایة اجتماعی کمک میکند. یافتهها میتواند به سازمانها در ایجاد شرایط بهینه برای بهبود احتمال جمعآوری نوآوری و فناوری و نتایج توسعه از شبکههای بینسازمانی و درونسازمانی کمک کند.