فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش، کاهش زمان پرس با استفاده از پرکننده‌هایی با ضریب هدایت حرارتی بالا و همچنین تاثیر این پرکننده‌ها بر خواص فیزیکی و مکانیکی چندسازه‌های به دست آمده بررسی شده‌است. عامل‌های متغیر در این تیمارها، نوع و میزان پرکننده و زمان پرس بودند و دیگر عامل‌ها از جمله میزان آرد چوب، چگالی(دانسیته) تخته و دیگر شرایط پرس ثابت بودند. مواد مورد استفاده آرد چوب راش، پلی‌پروپیلن، سازگارکنندة MAPP و پرکننده هادی حرارت بودند. انواع پرکننده‌ها شامل گرافیت پولکی و پودری (پرکننده‌های کربنی) و آلومینا (پرکنندة سرامیکی) می‌باشد. پرکننده‌ها به میزان 5 و 10% در زمان‌های پرس 15 و 20 دقیقه ساخته شدند. در حین ساخت تخته در پرس گرم از ترموکوپل برای اندازه‌گیری دمای مغز تخته و بررسی زمان رسیدن دمای پرس به مغز تخته استفاده شد. آزمون‌های مکانیکی کشش، خمش، ضربه و سختی و آزمون‌های فیزیکی جذب آب و واکشیدگی ضخامت و همچنین اندازه‌گیری ضریب هدایت حرارتی انجام شد. نتایج نشان داد که پرکننده‌ها به میزان 2 تا 4 دقیقه زمان پرس را کاهش دادند. به‌غیر از گرافیت پولکی هیچ‌یک از پرکننده‌ها محدودیتی در خواص مکانیکی ایجاد نکردند. همچنین به‌لحاظ خواص فیزیکی جذب آب و واکشیدگی ضخامت نیز هیچ‌گونه محدودیتی در استفاده از پرکننده‌ها برای کاهش زمان پرس دیده نشد. هدایت حرارتی تخته‌های به دست آمده از پرکننده‌های هادی، افزایش یافته؛ در نمونه‌های دارای گرافیت پولکی و پودری افزایش بیشتری نسبت به نمونه های دارای آلومینا دیده شد