ارزیابی و نقد رویکرد ناظر به مؤلف در هرمنوتیک عینیگرایی اریک هرش با تأکید بر دیدگاه تفسیری علامه طباطبایی

نویسندگان

1 استادیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران

doi
10.22108/coth.2023.135600.1769
چکیده

پژوهش حاضر درصدد پاسخگویی به این سؤال است که هرمنوتیک عینی‌گرایی اریک هرش، چگونه براساس معیارهای ناظر به مؤلف نظریۀ تفسیری علامه طباطبایی نقد و ارزیابی می‌شود. بررسی توصیفی‌تحلیلی دیدگاه هرمنوتیکی عینی‌گرایی اریک هرش نشان می‌دهد او با اعتقاد به مراد و مقصود مؤلف و توجه ویژه به ثبات معنا و جلوگیری از دخالت دنیای ذهنی مفسر در فهم معنای اثر، در مقابل ذهنی‌گرایی تفسیری و پیامدهایی چون تکثرگرایی و نسبیت ایستاده و رویکرد ناظر به مؤلف، خود را براساس معیارهایی چون تأکید بر مؤلف، قابلیت تعین معنا، تمایز میان معنای متن و واکنش مفسر ارائه می‌دارد. نقد و ارزیابی دیدگاه او بر مبنای نظریۀ تفسیری علامه طباطبایی حکایت از آن دارد که با وجود آنکه هرش این معیارها را در رویکرد ناظر به مؤلف خویش به سبب حفظ نقش و مراد مؤلف، گسترش کمی و کیفی فهم از متن و اثر بدون محدودیت خواستار بوده، دیدگاه مؤلف‌محوری او منجر به محدودیت‌هایی در فهم متن، برداشت‌های غلط و آمیخته با انحراف در تفسیر یا از میان رفتن مراد مؤلف شده است.