تدوین مدل بهینه ارتباطات بین فرهنگی با هدف قوام بخشی به تجربهزیسته کاربران در فضاهای عمومی چندفرهنگی معاصر (مطالعه موردی: خیابان سی تیر، تهران)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی قزوین
2 گروه شهرسازی/ دانشگاه هنر
doi
چکیده
فضاهای عمومی چندفرهنگی را میتوان بستری مطلوب برای کُنشِ جمعی دانست که امکان ارتباط، تبادل آراء و نیز حضور گروههای مختلفِ فرهنگی را فراهم میآورد. اما عوامل سیاسی در چنین بسترهایی میتواند مانع برقراری ارتباط مطلوب خرده فرهنگها با یکدیگر و شکلگیری غنا و تنوع فرهنگی ناشی از مبادلات بین فرهنگی و از این راه، زمینه به حاشیه راندن و طردِ برخی از فرهنگها را سبب شود. هدف این مقاله تبیین اهمیت خلق فضاهای چندفرهنگی و تبیین مدل بهینه ارتباطات بین فرهنگی از طریق بررسی تجارب زیسته کاربران، به عنوان رویکردی منتخب برای ارزیابی میزان موفقیت فضاهای چندفرهنگی است. مقاله حاضر، پژوهشی تحلیلی و اکتشافی است. بستر مورد مطالعه این پژوهش خیابان سی تیر تهران است و به منظور بررسی تجربه زیسته پیروان ادیان مختلف که نماینده فرهنگ خودی هستند، از تکنیک مصاحبه عمیق بهرهگیری شده است. 43 نفر در این مصاحبه شرکت کردند و اعتبار یافتهها از طریق اشباع نظری حاصل شده است. نتایج کدگذاری دادهها در ابعاد مختلف فضای زیسته، ضمن بازشناسی عواملی که بر هر بعد تأثیر دارند، نشان داد که زرتشتیان نسبت به سایر خردهفرهنگها در برقراری روابط زیسته، پذیرش کمتری داشته و فضا را ناخوشایندتر دریافت کردهاند. در رابطه با زمان زیسته نیز تمامی ادیان ارتباط کمی با گذشته خیابان دارند. نکته قابل توجه آنکه مسلمانان به عنوان فرهنگ غالب، احساس رضایت کمی از فضا داشته و همچنین حافظه تاریخی واضحی از فضا ندارند.