آیا میتوان عملکرد انسداد تحت فشار را حفظ کرد؟ نگاهی انتقادی به تکنیک گرفتن دست پویا با دست چپ در تکواندوکاران
نویسندگان
1 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار دانشگاه خوارزمی
doi
10.22089/spsyj.2026.19036.2653چکیده
هدف: هدف این پژوهش، بررسی تأثیر این تکنیک بر تغییرات عملکردی (دقت و فرم اجرای ضربه) و پاسخهای روانشناختی (اضطراب شناختی و جسمانی) در شرایط انسداد عملکردی در تکواندوکاران نخبه بود. روششناسی پژوهش: شرکتکنندگان شامل ۱۸ نفر از ورزشکاران نخبه مرد تکواندو (۱۶ تا ۲۰ سال) بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند. شرایط انسداد عملکردی با ایجاد یک محیط رقابتی واقعگرایانه شامل حضور تماشاگران، وعده پاداش مالی و ارزیابی فنی القا شد. ابزارهای اندازهگیری شامل پرسشنامه اضطراب رقابتی (CSAI-2)، سیستم هوگو الکترونیکی برای ثبت شدت ضربه، و تحلیل بیومکانیکی با استفاده از فیلمبرداری پرسرعت و نرمافزار کینوا برای ارزیابی کیفیت اجرای ضربه (آپ دولیو چاگی) بود. ورزشکاران به صورت تصادفی به دو گروه گرفتن دست چپ (مداخله) و گرفتن دست راست (کنترل) تقسیم شدند و پس از ۴۵ ثانیه اجرای تکنیک، ضربات خود را در شرایط فشار اجرا کردند. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون تی مستقل تحلیل شدند. یافتهها: نتایج آزمون تی مستقل برای مقایسه نمره تغییر (پسآزمون منهای پیشآزمون) بین دو گروه، عدم وجود تفاوت معنیدار آماری را در تمامی متغیرهای مورد مطالعه (اضطراب شناختی، اضطراب جسمانی، دقت و فرم اجرای ضربه) نشان داد (p > 0. 05).نتیجهگیری: یافتهها حاکی از عدم اثربخشی تکنیک گرفتن دست دینامیک چپ در خنثیسازی انسداد عملکردی در ورزشکاران نخبه تکواندو است. این نتایج بر لزوم بازنگری در اثربخشی مداخلات ساده برای ورزشکاران نخبه و طراحی روشهای روانشناختی پیچیدهتر و متناسب با ماهیت ورزشهای مهارتی باز تأکید میکند.