تحلیل تطبیقی تأثیر شکل شهر بر مؤلفههای محیطی زیستپذیری در مناطق منتخب شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار، گروه شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22061/jsaud.2019.4849.1415چکیده
مطالعه شیوههای تجلی فرم کالبدی منجر به پشتیبانی از میزان زیستپذیری شهری و کیفیت زندگی که در نهایت منجر به دستیابی به شکل پایدارتر شهر خواهد شد، از ضروریات مربوط به مباحث شهر زیستپذیر است. این پژوهش در نظر دارد، تا با تحلیلی تطبیقی بر روی سه منطقه متفاوت از شهر تهران، اثرات شکل شهر بر مؤلفههای محیطی زیستپذیری را به شکلی ویژه مورد بررسی قرار دهد. روش پژوهش شامل دو بخش پیمایشی- اکتشافی و تحلیل لایههای اطلاعاتی مکانی و تجزیهوتحلیل دادهها نیز به دو صورت کمی، آمار توصیفی و کیفی، تحلیل مقایسهای با استفاده از چک لیست است. نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد، برخلاف آنچه در ایده شکل شهر پایدار مطرح می شود، فشردگی، رابطهای معکوس با زیستپذیری در شهر ایرانی دارد. به عبارت دیگر تراکم، دارای آستانه اشباع است و اگر از این آستانه عبور کند، کیفیات زندگی در شهر شروع به تنزل نموده و میزان زیستپذیری کاهش مییابد.