بررسی شاخصهای مطلوب مرتبط با طراحی فضاهای سکونتی سالمندان
نویسندگان
1 استاد، معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
doi
10.22061/jsaud.2019.4541.1345چکیده
در حال حاضر میبایست به جستجوی راهکارهایی برای بهبود مسکن سالمندان به منظور ارتقای امید به زندگی و سلامت آنان در عصر حاضر ایران بود. منظور از مسکن به عنوان یکی از اصلیترین و ابتداییترین نیازهای انسان، صرفا یک سرپناه نیست. مفهوم سکونت فراتر از استقرار در یک فضای بسته است. این مطالعه به بررسی عوامل مرتبط با افزایش امید به زندگی سالمندان در فضاهای کالبدی سالمندان پرداخته و مسکن متناسب با آنان در ایران را با استفاده از این عوامل مورد قیاس قرار میدهد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی - پیمایشی و روش جمع آوری اطلاعات میدانی است که پس از توزیع پرسشنامه در بین سالمندان، شاخصههای امید به زندگی در ارتباط با فضاهای کالبدی مشخص و اهمیت هر یک از شاخص ها در ارتباط با گزینهها با استفاده از تکنیک فرآیند سلسله مراتبی انجام شده است. این تکنیک امکان فرموله کردن مسائل به طور سلسلهمراتبی را فراهم میکند و همچنین امکان در نظر گرفتن معیارهای مختلف کمی و کیفی در مسأله را داراست. نتایج رتبهبندی گزینهها، خانه سالمندان را به عنوان رتبه بالاتر مسکن در افزایش امید به زندگی سالمندان معرفی میکند. خانه سالمندان در این پژوهش مرکزی تعریف میشود که در آنجا پرستاران و پزشکان به صورت شبانهروزی فرد سالمند را تحت نظر دارند و سالمند به طور تمام وقت در آن اقامت دارد.