بررسی تأثیر استقرار مراکز آموزش عالی به عنوان پروژههای محرک توسعه در بافتهای تاریخی (مطالعه موردی: تأثیر دانشگاه هنر (مجموعه پردیس باغ ملی) بر بافت شهری پیرامون آن*)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران.
doi
10.22061/jsaud.2020.4316.1294چکیده
امروزه پروژههای محرک توسعه شهری و به ویژه مراکز آموزشی بزرگ مقیاس به دلیل دارا بودن ظرفیتهای بالقوه فرهنگی و ارائه خدمات در سطح بالای جامعه شهری از جمله راهبردهای جدید توسعه مجدد و پایداری شهری محسوب میشوند. با این توصیف این تحقیق به دنبال آن است تا مشخص سازد که دانشگاه هنر به عنوان یک پروژه محرک توسعه، در صورت استقرار کامل در محدوده باغ ملی (منطقه 12) شهر تهران، چه تأثیری بر بافت پیرامون خود خواهد داشت. در این تحقیق از روش تحلیلی و توصیفی به صورت ترکیبی و نیز در بخش تحلیل از روش تحلیل عاملی استفاده شده و جامعه آماری شامل دو گروه متخصصان و شهروندان یا ذینفعان را در بر میگیرد. یافتههای میدانی نشان میدهد هر دو گروه به تأثیر استقرار کامل دانشگاه بر روی عوامل کالبدی، زیرساختها و تغییر نگرش نسبت به محیط اتفاق نظر داشته و تأثیر آن را قابل توجه میدانند. همچنین کمترین تأثیر پذیری را بر توسعه و بهبود مسائل اقتصادی منطقه دانسته و نقش دانشگاه در ارتباط با بهبود تعاملات میان مردم و مسئولان شهری نیز به زعم هر دو گروه در رتبه پایینی قرار میگیرند.
