مطالعه تأثیر سرمایه اجتماعی بر فرسودگی شغلی کارکنان (نهادهای دولتی و غیردولتی)

نویسندگان

1 گروه علوم اجتماعی، دانشکدة علوم اجتماعی ارتباطات و رسانه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران

2 گروه علوم اجتماعی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 گروه جامعه‌شناسی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22059/jscm.2025.384325.2553
چکیده

هدف اصلی پژوهش مطالعة تأثیر سرمایة اجتماعی و مؤلفه‌های آن بر فرسودگی شغلی است. روش پژوهش از نوع فراتحلیل کمّی (CMA2) و واحد تحلیل مقاله‌ها (نورمگز، مگ ایران) و پایان‌نامه‌های ارشد و دکتری (ایران داک) در بازة زمانی 1388 تا 1404 است.روش پژوهش، فراتحلیل کمّی است که با استخراج 28 مطالعه معتبر فارسی‌زبان به­وسیله نرم‌افزار CMA2و آزمون فیشر و کوهن، داده‌ها را تحلیل نموده است. نتایج نشان می‌دهد که تأثیر سرمایة اجتماعی بر فرسودگی شغلی معنادار  بوده و مقدار این ضریب تأثیر برابر با 22/0 است. با افزایش سرمایة اجتماعی کارکنان در ادارات و سازمان‌ها فرسودگی شغلی آن‌ها نیز کاهش می‌یابد. بر این اساس باید گفت سرمایة اجتماعی سازمانی با تکیه‌بر اعتماد سازمانی (20/0)، تعلق سازمانی (23/0)، انسجام سازمانی (16/0)، آگاهی سازمانی (24/0)، مشارکت سازمانی (37/0)، و حمایت سازمانی (31/0) بسترهای فرسودگی شغلی را در میان کارکنان نهادهای دولتی و غیردولتی کاهش داده و منجر به ارتقای عملکرد شغلی، کیفیت زندگی، نشاط سازمانی، و توسعة سازمانی می‌شود.