فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

خمیرکاغذ شیمیایی‌مکانیکی (CMP) رنگ‌بری نشده، دارای بازده خمیرسازی 85% و تولید شده از گونه‌های ممرز، راش و صنوبر به‌ترتیب با نسبت 3، 1 و 1، برای رنگ‌بری با پراکسید مورد استفاده قرار گرفت. برای رنگ‌بری خمیرکاغذ از دو سامانه پراکسید قلیایی (رنگ‌بری متداول) و پراکسید فعال‌شده توسط ماده فعال‌ساز TAED، استفاده شد. تیمارهای مورد استفاده برای رنگ‌بری شامل درصدهای مختلف پراکسید هیدروژن و سود سوزآور بود. ویژگی‌های مورد ارزیابی در این تحقیق، میزان کاربری پراکسید هیدروژن، بازده رنگ‌بری، گزینندگی فرایند، روشنی خمیرکاغذ رنگ‌بری‌شده و میزان بار آلودگی (COD) پسآب تولید شده از رنگ‌بری بود. نتایج به دست آمده نشان داد که در هر دو سامانه رنگ‌بری، با افزایش کاربری مواد شیمیایی رنگ‌زدا، میزان روشنی افزایش می‌یابد، اما روند این افزایش دارای سیر کاهشی بود. با افزایش کاربری مواد شیمیایی رنگ‌زدا، بازده رنگ‌بری کاهش یافته اما میزان پراکسید باقی‌مانده افزایش می‌یابد. مقایسه فرایند پراکسید فعال‌شده با فرایند متداول نشان داد که، کارایی رنگ‌بری پراکسید فعال‌شده کمتر بود و میزان بهبود روشنی خمیرکاغذ نسبت به فرایند رنگ‌بری پراکسید قلیایی افت پیدا کرد. اما میزان بازده و همچنین بار آلودگی پسآب در سامانه رنگ‌بری پراکسید فعال‌شده کمتر بود.