بررسی تاثیر مولفه های کالبدی بر دلبستگی مکانی در راستای تحقق محله پایدار، مطالعه موردی: شهر اهواز
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تهران، ایران.
3 استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران.
4 استاد گروه جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
10.22061/jsaud.2019.989چکیده
دلبستگی مکانی یکی از فرآیندهای پیچیده ای است که در رابطه انسان و محیط شکل می گیرد و به دلیل ارتباط عاطفی برقرار شده، پیامدهای رفتاری مثبتی را نیز رقم خواهد زد. اینکه چه عواملی بر تقویت دلبستگی های مکانی مؤثرند و پیوندهای ساکنان با مکان را مستحکم می کنند، دستاورد مهمی برای برنامه ریزان شهری است، تا بتوانند به ارتقاء کیفی سکونت انسان در محیط دست یابند. این مقاله با هدف بررسی اثرپذیری دلبستگی مکانی از ویژگی های کالبدی مکان در راستای تحقق محله پایدار شهری انجام شده است. روش انجام مقاله توصیفی تحلیلی و از نظر هدف کاربردی است. پس از مطالعات اسنادی، داده ها از طریق پیمایش میدانی در دو محله از شهر اهواز جمع آوری شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بوده است. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهایSPSS و Amos Graphic انجام شده است. نتایج حاکی از این است که میزان دلبستگی مکانی و رضایت از ویژگی های کالبدی در محدوده مورد مطالعه به طور معنادار بالاتر از میانگین است. همچینن خروجی نرم افزار Amos نشان از برازش مدل ساختاری طراحی شده، برای آزمون فرضیات دارد و مقدار شاخص های برازش (بیشتر از 0.9) هماهنگی داده ها با مدل تحلیل عاملی مفروض را نشان میدهد. میزان واریانس تبیین شده برای سازه های تعریف شده بالاتر از 0.5 و بین 0.5تا 0.61 به دست آمده و در حد مطلوب است. بررسی فرضیه اصلی تحقیق تأثیر مثبت و معنادار ویژگیهای کالبدی بر دلبستگی مکانی را تأیید میکند و همچنین تأیید فرضیات فرعی نیز تأثیر مثبت و معنادار عوامل کالبدی عینی و ذهنی را بر دلبستگی مکانی تأیید می کند که البته سهم عوامل ذهنی در تبیین سازه دلبستگی مکانی بیشتر بوده است.