واگرایی بعد از همگرایی: تحول نظام بینالمللی حمایت از حقوق مالکیت فکری بعد از موافقتنامه تریپس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدة حقوق دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشیار دانشکدة حقوق دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22096/law.2018.30735چکیده
تلاشهای بینالمللی برای حمایت از حقوق مالکیت فکری با تصویب موافقتنامة جهان شمول تریپس حداکثر توان و ظرفیت خود را به نمایش گذاشت اما حتی با این همگرایی در سطح بینالمللی نیز، اختلافات موجود بین کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه درخصوص سطح حمایت بینالمللی از حقوق مالکیت فکری تقلیل پیدا نکرد. کشورهای درحال توسعه تصور میکردند، موافقتنامة تریپس آخرین گام نظام بینالمللی در حمایت از حقوق مالکیت فکری خواهد بود. در حالی که کشورهای صنعتی تریپس را صرفاً واجد استاندارهای حداقلی میدانستند. بدین ترتیب کشورهای صنعتی برای حمایت مؤثرتر از حقوق مالکیت فکری و اتخاذ استانداردهای حمایتی مدنظر خود، مبادرت به تغییر نظام حمایتی از موافقتنامة چندجانبة تریپس به معاهدات تجاری و سرمایهگذاری در سطح دوجانبه و منطقهای نمودند. در حال حاضر وضعیت پیچیدهای در عرصة نرم سازی حقوق مالکیت فکری بینالمللی شکل گرفته است. بررسی جهتگیری نظام بینالمللی حقوق مالکیت فکری در دوران بعد از تریپس و نقد و بررسی مبانی این تحولات موضوع مقالة حاضر است.
