مولفههای عامل ایجاد سرزندگی ساکنین فضاهای زیستی
نویسندگان
1 دانشجوی رشته معماری دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران
2 هیات علمی گروه معماری دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران
doi
چکیده
مجموعههای زیستی، کانونی مناسب برای ظهور تنوع رفتاری هستند. تراز موفقیت در هر فضای زیستی را میتوان از میزان استمرار حضور افراد در آن فضا مورد سنجش قرار داد. از آنجایی که میزان سرزندگی افراد با بهبود کیفیت زندگی آنها رابطه مستقیمی دارد؛ بنابراین پرداختن به این موضوع از اهمیت والایی برخوردار است. با توجه به نظر متخصصین حضور پررنگ انسانها در هر مکان بیانگر حس سرزندگی و نشاط آن فضا به شمار میرود. بنابراین سه مؤلفهی کالبدی، اجتماعی و زیستمحیطی از عوامل جذب کننده مخاطبین به فضاهای زیستی هستند. روش تحقیق در این مقاله به شیوه فراتحلیل کیفی- کمی و ابزار تحقیق، نمونهگیری هدفمند با شیوه تحلیل آماری دادهها بوده است. یافتههای تحقیق نشان داده است با بررسی کیفی و کمی موضوعات مطرح شده، در زمینه حس سرزندگی در فضاهای مسکونی و فراوانیهای متعلقه میتوان؛ به خوبی آسیبشناسی و زمینهیابی لازم برای بهبود کیفیت محیط زندگی به دست میآید. براساس تحلیل نظرات 12 متخصصین مربوطه، سه مؤلفه کالبدی، مؤلفه اجتماعی و نیز مؤلفه زیست محیطی مؤثرترین مؤلفهها محسوب میشوند. نتایج کمی این تحقیق نشان داده است که مؤلفه کالبدی 42/74 %، مؤلفهی اجتماعی 16/18 % و مؤلفه زیست محیطی نزدیک به 00/7% در تحقق حس سرزندگی مؤثر بودهاند. دستاورد نهایی این تحقیق تبیین مدل ارتباطی میان مؤلفههای عامل تحقق سرزندگی برای ساکنین فضاهای زیستی است. حیطی موثرترین مولفهها محسوب میشوند. نتایج کمی این تحقیق نشان داده است که مؤلفه کالبدی 42/74 %، مؤلفهی اجتماعی 61/18 %و مؤلفه زیست محیطی نزدیک به 00/7% در تحقق حس سرزندگی موثر بودهاند. دستاورد نهایی این تحقیق تبیین مدل ارتباطی میان مولفههای عامل تحقق سرزندگی برای ساکنین فضاهای زیستی است.