تطبیق معناشناختی نظام تبلیغات محیطی و شهر پایدار
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی/ دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
doi
چکیده
این مقاله، پژوهشی میان رشتهای، تطبیقی و کیفی است بر مبنای معناشناسی ساختگرا و در جهت القای مفهوم شهر پایدار که به روش توصیفی-تحلیلی در مورد نظام نشانهای انواع مختلف تبلیغات شهری انجام شده است. بنابر تعریف شاخصههای پایداری در طراحی محیطی، اهدافی نظیر دستیابی و حفظ زندگی سالم، محیط زیست سالم و کیفیت برتر زندگی و حقوق انسانی را در نظر میگیرد و ساختگرایی رویکردی در علم نشانهشناسی است که به مطالعۀ ساختار معنا در نظامهای نشانهای میپردازد. از منظر ساختگرایی معنای آثار هنری، بهعنوان یک نظام بیانی، محصول ساختار نشانهای آن است؛ تبلیغات شهری بهمثابه یک نظام زیباییشناختی و بیانی و یک رسانۀ پیاممحور و بخشی از گرافیک محیطی، بخش عمدۀ سامانۀ گرافیک شهرها را در دنیای امروز دربر میگیرد. تبلیغات محیطی رسانۀ پیامرسان و بیان تصویری معانی تجاری، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی با رعایت اصول زیباییشناسی بصری، در فضاهای گوناگون شهری و اماکن حضور و عبور انسان شهرنشین است. هدف و کاربرد آن ایجاد تنوّع و زیبایی و انتقال سریع، صریح و صحیح پیام به مخاطب است. رسانۀ تبلیغات شهری شامل اشکال ساختاری گوناگون است که هر نوع بنابر ساختار شکلی و بیانی خود معنایی را القا میکند که در صورت توجّه بدان و شناخت ساختار معنایی میتواند در جهت پایداری شهر و توسعۀ پایدار شهری نقش مهمی ایفا نماید. تحقیق حاضر میکوشد با تکیه بر کاربرد پیامرسانی آثار، به معنای ضمنی بپردازد و ماهیت ساختار مناسب نشانهای و نظام معنایی تبلیغات محیطی پایدار را مطابق با نظریۀ توسعۀ پایدار و بر مبنای تحلیل زبانی-معنایی تعیین کند.