واکاوی آثار و عوامل مؤثر بر گسترش الگوی کشت زعفران در شهرستان نیشابور مطالعه موردی: دهستان اسحقآباد
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد.
doi
10.22048/jsat.2015.8621چکیده
انتخاب الگوی کشت مناسب بهویژه کشت محصولات دارای ارزش بالا نظیر زعفران، نشان میدهد که الگوی کشت این محصولات میتواند دستیابی به اهداف برنامههای توسعه روستایی را تسهیل کند. در سالهای اخیر، کشت محصول زعفران در بخشهایی از شهرستان نیشابور همچون دهستان اسحقآباد، رشد قابلتوجهی داشته، بهنحویکه باعث تغییر الگوی کشت از پیاز به زعفران شده است. هدف این تحقیق شناسایی عوامل مؤثر بر گسترش الگوی کشت زعفران و آثار و نتایج اقتصادی و اجتماعی آن در دهستان مذکور است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و از منابع کتابخانهای و میدانی نیز برای جمعآوری اطلاعات استفاده شده است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران مشتمل بر 220 زعفران کار دهستان اسحاقآباد در سال 1392 محاسبه و به روش تصادفی ساده انتخاب و نتایج نیز با ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شد. نتایج این تحقیق نشان میدهد که عوامل جغرافیایی و جاذبههای بازار مصرف، مهمترین فاکتورهای گسترش الگوی کشت زعفران در منطقه بوده است. بهمنظور حفظ این پتانسیل بومی و نیز برنامهریزی برای گسترش الگوی کشت این محصول، شایسته است به عوامل جغرافیایی توجه بیشتری شود.
