تبیین عوامل مؤثر بر طراحی بدنه خیابانی مبتنی بر دلالت های زیبایی شناسانه مطالعه موردی: خیابان بهار، منطقه 7 شهرداری تهران
نویسندگان
1 استاد، دکترای طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران
2 استادیار، دکترای شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر تهران
3 کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، استان تهران
doi
چکیده
نما و نمای خیابانی بهعنوان یکی از ملموسترین سطوحی که ناظر در شهر با آنها برخورد میکند، واجد جایگاه و اهمیت ویژهای در طراحی شهری است. بررسی تحولات دهههای اخیر در تکنیکها و سبکهای طراحی نما نشان میدهد، معماری تک بنا فارغ از زمینهی خیابان میتواند منجر به ایجاد ناهماهنگی، نازیبایی، ادراک نامناسب و بافتزادیی در جدارهی نمای خیابانی شود. بدینترتیب نمای خیابانی لازم است تا واجد ابعاد مهم طراحی شهری مشتمل بر ابعاد زیباییشناختی، عملکردی، ادراکی و زیستمحیطی باشد. این نوشتار بهصورت خاص بر بعد زیباییشناسی تأکید دارد. بنابراین هدف این پژوهش، شناسایی معیارهای تأثیرگذار بر طراحی نمای خیابانی زیبا، از دید استفادهکنندگان است. این پژوهش یک تحقیق تحلیلی و کاربردی بوده و مبتنی بر روشهای کیفی و کمی است. نمونه موردی این پژوهش بررسی بخشی از نمای خیابانی محور بهار بوده که مهمترین محور ساختاری شهر تهران است. بنابراین بهمنظور شناسایی معیارهای زیباییشناسانه تأثیر گذار بر ادراک استفادهکنندگان، پس از تدوین چارچوب مفهومی پژوهش، بر مبنای تکنیک پرسشگری، پرسشنامهای تنظیم شده و در فضا توزیع و تکمیل شده است. حجم نمونه بهمنظور دستیابی به ضریب اطمینان 95 درصدی، معادل 180 پرسشنامه بوده است. نتایج تحلیل دادهها نشان داد که معیارهایی عینی چون: خطوطنما، تناسب، تعادل و معیارهای ذهنی چون تاریخیگری، فرهنگیبودن، بامعنابودن و... بر ادراک زیباییشناسانه تأثیر دارند.