بررسی اثرات عصاره آبی زعفران (.Crocus sativus L) بر درصد تبدیل لارو به شفیره و شفیره به بالغ در مگس سرکه (Drosophila melanogaster M.)
نویسندگان
1 دانشآموخته رشته زیستشناسی سلولی تکوینی، دانشگاه پیام نور، گروه علمی زیستشناسی، تهران، ایران.
2 استاد رشته زیست شناسی علوم جانوری و جنینشناسی، گروه زیستشناسی دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران.
3 دانشجوی دکتری رشته مهندسی کشاورزی، دانشگاه پیام نور، گروه علمی کشاورزی، تهران، ایران.
4 استادیار رشته ژنتیک، گروه زیستشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، ایران.
5 دانشجوی دکتری بومشناسی زراعی(اگرواکولوژی)،پردیس بین الملل دانشگاه فردوسی مشهد - گروه علمی کشاورزی،دانشگاه پیام نور،ایران.
doi
10.22048/jsat.2014.7274چکیده
زعفران (Crocus sativusL.)، گیاه بومی کشور ایران و خصوصاً منطقه خراسان هست و دارای جایگاه خاصی در الگوی تغذیه مردم میباشد. با توجه به مطالعات متعدد اثرات زعفران و ازآنجاکه در زمینهی اثرات آن بر روند تکوین مگس سرکه بهعنوان یک مدل جانوری مطالعات خاصی صورت نگرفته، در این مطالعه اثرات عصاره آبی زعفران بر درصد تبدیل لارو به شفیره و شفیره به بالغ در مگس سرکه در حین تکوین، مورد بررسی قرار گرفت. تعداد 5 جفت مگس سرکه وحشی بالغ سهروزه جهت جفتگیری و تخمگذاری به هر یک از ظروف کشت حاوی غلظتهای متفاوت عصاره آبی زعفران منتقل و پس از هشت ساعت خارج گردیدند. درصد تبدیل لارو به شفیره و شفیره به بالغ در کلیه غلظتها موردبررسی قرار گرفت. تجزیهوتحلیلهای آماری با نرمافزار SAS و میانگین دادهها با آزمون Tukeyبا حداقل سطح معنیداری (p<0.05) مقایسه شدند. در غلظتهای پایینتر زعفران، افزایش معنیدار میزان تبدیل لارو به شفیره در مقایسه با گروه کنترل، مشاهده شد. اما حضور غلظتهای بالای زعفران در محیط کشت، منجر به کاهش معنیدار درصد تبدیل لارو به شفیره و شفیره به بالغ گردید. با توجه به نتایج بهدستآمده اثرات زعفران بر روند تکوین مگس سرکه تا حدی وابسته به دوز عمل میکند. به این معنا که زعفران در غلظتهای پایین اثرات مثبتی بر درصد تبدیل لارو به شفیره و شفیره به بالغ داشته ولی افزایش غلظتهای مصرفی میتواند منجر به بروز تأثیر منفی بر این روند گردد.