بررسی شاخصه های پایداری در معماری مسکونی آذربایجان شرقی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری
2 دکترای معماری و شهرسازی، دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
doi
چکیده
سیر تحولات جهانی بعد از جنگ جهانی دوم و ظهور آثار مخرب توسعه، مباحث پایداری را جهت حفظ اعتدال همهجانبه و تحقق اصل توسعه معتدل و متوازن مطرح مینماید و تعمیم این اصل بر حوزههای مختلف از جمله معماری سبب پیدایش مباحث مربوط به معماری پایدار گشته است که مبنای آن طراحی بر اساس چرخه حیات و صرفهجویی در مصرف منابع انرژی تجدیدناپذیر و توجه به مسائل اقلیمی و پتانسیلهای ارزشمند طبیعت، جهت استفاده بهینه از انرژی و نهایتا دستیابی به معماری پایدار است. بررسی معماری سنتی ایران نیز نشان میدهد که معماران توانستهاند با در نظر گرفتن اصول زیباییشناسی و تأکید مؤکد بر حفظ محیط زیست، نیازهای اقلیمی هر منطقه را پاسخگو باشند. گستردگی اقلیم سرد در کشورمان، توجه به طراحی بناها وکالبد شهرهای اقلیم سرد و خشک را که ازمصرف کنندگان عمده انرژیهای فسیلی به شمار میروند، را ضروری جلوه مینماید. هدف از این مطالعه بررسی شاخصههای معماری پایدار در خانههای تاریخی تبریز با تأکید بر خانههای دوره قاجار است، تا با بازشناسی اصول پایداری در معماری بومی و انطباق آنها با مفاهیم نوین پایداری به ارائه راهکارها و الگوهای کاربردی برای طراحی اقلیمی در منطقه با هدف صرفه جویی در مصرف انرژی و کاهش آلودگی هوا نائل گردیم.