مطالعة تطبیقی «انفاق در فرزندخواندگی» در حقوق ایران و فرانسه
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حقوق خصوصی دانشگاه تهران
2 دانشیار حقوق خصوصی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
چکیده
تعهد به انفاق در فرزندخواندگی مبنا و دامنهای ویژه دارد؛ در کنار نفقة همسر که ناشی از قرارداد (عقد نکاح) است و نفقة اقارب که بیش از هر چیز منشاء اخلاقی دارد، تعهد به انفاق در فرزندخواندگی این دو مبنا را در هم میآمیزد: از طرفی جایگاه پدرانه و مادرانة پذیرندگان و جایگاه فرزندی فرزندخوانده، میتواند ملاک تکلیف انفاق باشد (منشاء اخلاقی) و از طرف دیگر، این بار به جای رابطة خونی و ژنتیک، رضایت پذیرندگان و حکم دادگاه سبب تشکیل خانواده و ارتباط اعضای آن شده است (منشاء قراردادی). در چنین فضایی، برای تعیین آثار و احکام تعهد به انفاق در فرزندخواندگی، باید به مبنای آن نظری مداوم داشت و توقّع انطباق کامل را با یکی از نهادهای مشابه (نفقة همسر و نفقة اقارب) تعدیل کرد. با این حال در تمامی مراحل، تلاش ما برای مطرح ساختن قواعد در چارچوب قالبهای مشابه است تا به پرسشها، بر اساس اصول و قواعد حقوقی کشور پاسخ داده شود.