نهجالبلاغه و کنش ارتباطی زمینهساز در مشارکت سیاسی
نویسندگان
1 دانشیار گروه قرآن و حدیث دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 دانش آموخته کارشناس ارشد پژوهش اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
3 طلبه سطح چهار تفسیر تطبیقی، مرکز تخصصی حضرت خدیجه، بابل، ایران
doi
10.22034/ipr.2024.184590چکیده
هدف این پژوهش تبیین و تشریح نقش و جایگاه گفتگو و کنش ارتباطی زمینهساز در مشارکت سیاسی است. ازآنجایی که نهجالبلاغه در جوامع اسلامی غالباً بهعنوان یک منبع و مرجع برای کنشها و رفتارهای طرفینی مردم و مسؤولین به شمار میرود به همین منظور در این مقاله کنشهای ارتباطی زمینهساز مشارکت سیاسی در مضامین نهجالبلاغه مطالعه شدند. ازاینرو مسئله اصلی تحقیق واکاوی نقش نهجالبلاغه در کنش ارتباطی زمینهساز مشارکت سیاسی میباشد. برای پاسخ به این سؤال از روش تحلیل محتوای کیفی استفاده شده است. با توجه به اینکه کنش ارتباطی میتواند در ایجاد یک منظر صحیح پیرامون تعامل و مشارکت در جوامع نقش مهمی را ایفا نماید، فرضیۀ نگارندگان این است که نهجالبلاغه با توجّه به جامعیت محتوایی که دارد در مشارکت سیاسی، کنش ارتباطی سازندهای دارد. درنهایت نتایج بررسیها نشان میدهد نهجالبلاغه با اشاره به پذیرش دو طرف یا چند طرف؛ اصل آگاهی و علم، لزوم پذیرش اختلاف اقوام و ملل و زبانها، امکان حصول تفاهم و وحدت و آزادی فکر و اندیشه، رعایت معیار حق و باطل، انتخاب راه بهعنوان شرایط گفتوگوی مطلوب و نیز در نظر گرفتن اعتمادآفرینی و شایستگی سخن بهعنوان مهمترین عناصر و عوامل برقراری ارتباط، ظرفیت بسیار مناسبی را برای تحقق مشارکت سیاسی مطلوب فراهم میآورد.
