طراحی الگوی محاسباتی اعتماد سیاسی به جمهوری اسلامی ایران با کمک داده کاوی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 دانشیار گروه عوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.22034/ipr.2024.184596چکیده
سنجش اعتماد سیاسی جهت ایجاد ثبات جامعه در رخدادها ضروری است. این پژوهش تلاش دارد الگوی محاسباتی اعتماد سیاسی را به کمک کلاندادههای 1649 متغیر در حوزههای مختلف، برآمده از کنشگری شهروندان ایران مبتنی بر «کلان دادههای مشاهداتی» به دست آورد. روش پژوهش، ترکیبی از روش کمی و کیفی (با غلبه روش کمی) است؛ ازاینرو ابتدا به بررسی مفهوم، ابعاد و متغیرهای اعتماد سیاسی مبتنی بر روش تحلیل اسنادی و با ابزار فیشبرداری پرداخته شد. سپس مطابق سازهنظری مفهوم اعتماد سیاسی، متغیرهای مرتبط به کمک مصاحبه با خبرگان استخراج شده و آنگاه جهت تجزیهوتحلیل کلاندادهها، روش KDD مورد بهرهبرداری قرار گرفت. همچنین با کمک یادگیری ماشین دو روش تحت نظارت و بدون نظارت در دادهکاوی تحلیل شده و با توجه به دو معیار ریسک کمتر و مطلوبیت بیشتر، بهترین الگوریتم انتخاب شد. با بررسیهای انجام شده یادگیری با نظارت ذیل طبقهبندی و الگوریتم شبکه عصبی «Neural Net» بهترین مدل معرفی شد. سپس با ابزار IBM SPSS Modeler به «طبقهبندی» دادهها در چهار گام، غربالسازی، کشف دادههای همبسته، نرمالسازی و مدلسازی صورت گرفت. لازم به ذکر است در مرحله مدلسازی ضرایب تأثیرگذاری 13 متغیر بهدستآمده از مراحل گذشته، استخراج شده و نیز نسبت آنها در شبکه عصبی مطابق تأثیر لایههای میانی (لایههای مخفی) بر اعتماد سیاسی مبتنی بر شبکه عصبی نشان داده شد.