ارتقای سرمایة اجتماعی از طریق مشارکت سازمان‌های غیردولتی (ملی و بین‌المللی) در توسعة اوان کودکی ایران: یک مطالعة سیاست‌ـ پژوهشی کیفی

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی، دانشکدة روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22059/jscm.2025.397758.2606
چکیده

با وجود سرمایة اجتماعی بالای سازمان‌های غیردولتی در سطح ملی و بین‌المللی، در طول یک قرن گذشته، ظرفیت آن‌ها به‌ندرت در جهت ارتقای آموزش و مراقبت از کودکان در دورة اوان کودکی مورد استفاده قرار گرفته است. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف تحلیل دیدگاه‌ها و تجربیات ذی‌نفعان پیرامون امکان‌های تعامل کارآمد میان سازمان‌های غیردولتی و سازمان ملی تعلیم‌وتربیت کودک (سازمان توتک) جهت گسترش و ارتقای کیفیت آموزش و مراقبت اوان کودکی انجام شده است. این مطالعه از نوع «سیاست‌پژوهی» و با رویکرد کیفی طراحی و اجرا شده است. جامعة پژوهش شامل مدیران، سیاست‌گذاران، متخصصان، و کنشگران غیردولتی فعال در حوزة پیش از دبستان بود که از میان آن‌ها ۲۶ نفر به شیوة نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختارمند گردآوری شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از طریق تحلیل محتوای کیفی منجر به شناسایی 6 مضمون «ایجاد سامانة ملی اطلاعات متمرکز بر ظرفیت‌های سازمان غیردولتی فعال در حوزة کودک»، «تسهیل سازکارهای مشارکت و اعتماد حداکثری بخش غیردولتی»، «تقویت سرمایة اجتماعی و توانمندسازی سازمان‌های غیردولتی»، «نظام ارزیابی و اعتباربخشی منابع آموزشی»، «پاسخگویی و حرفه‌ای‌سازی سازمان‌های غیردولتی»، و «تعاملات آگاهانه با نهادهای بین‌المللی» شد. در مجموع، یافته‌های این پژوهش می‌تواند برای طراحی چگونگی تعامل سازمان توتک و سازمان‌های غیردولتی مورد استفاده قرار گیرد.