بازخوانی تطبیقی مواجهه روشنفکران ایرانی با مدرنیته غربی (ناظر بر آراء سید جمالالدین اسدآبادی و میرزا ملکم خان ناظمالدوله)
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امامصادق، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی گرایش مسائل ایران، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امامصادق، تهران، ایران
doi
چکیده
پس از تجربۀ تلخ شکست ایران در جنگهای روس و آشنایی قشر تحصیلکرده با پیشرفتهای تمدنی غرب، بهتدریج طبقهای از روشنفکران ایرانی پدیدار شد که برای رفع عقبماندگی و ترقیخواهی کشور تا ایجاد مشروطه و سقوط قاجار کوشید. در معرفی بارزترین شخصیتهای نسل اوّل این جریان، میتوان به سیدجمالالدین اسدآبادی و میرزا ملکمخان ناظمالدوله بهعنوان دو منورالفکر دینی-غربی اشاره داشت. در پژوهش پیشِرو با روشی تطبیقی به بررسی آرای این دو متفکر سیاسی پرداختهایم تا به این پرسش پاسخ دهیم که شباهتها و تفاوتهای رویکردی این دو شخصیت در مواجهه با مدرنیتۀ غربی چیست؛ با این هدف که درک بهتری از مبنای اختلافات امروز جریان روشنفکری در برابر دنیای تجدد پیدا کنیم. این پژوهش مبتنی بر آثار مکتوب و کتابخانهای در چهارچوب نظریۀ بحران اسپریگنز است. در بیان دستاوردهای پژوهش میتوان گفت: هر دو خواهان اصلاحات سیاسی-مذهبیاند و مشکل را در عقبماندگی از فهم جهان معاصر میکاوند. سیدجمال با نگاهی گزینشی، منتقدانه و فراملیتی تلاش دارد تا آرمان وحدت و شکوفایی اسلامی را ازطریق بیدارگری امت مسلمان دنبال کند؛ اما میرزاملکم درپیِ تقلید محض از اروپای عصر نوزایی است تا ملت استبدادزدۀ ایرانی را بر سکوی ترقی بنشاند.