فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شرط یکی از منابع مهم تعهد در فقه امامیه و حقوق ایران است. تخلف از شرط توازن معاملاتی را به هم می‌ریزد. از همین رو طرف زیاندیده به ضمانت اجراهای تخلف روی می‌آورد تا دوباره قرارداد را متعادل سازد. ضمانت‌های مندرج در قانون مدنی که به پیروی از فقه وضع شده‌اند، گاه از تأمین این هدف ناتوان بوده و حتی به ضد خود تبدیل می‌شوند. در این مقاله با نقد رویکرد سنتی و ارائه تحلیلی جدید از ماهیت شرط بر این باوریم که شرط گاه حق دینی ایجاد کرده و ذمه مشروطٌ‌علیه را به خود مشغول می‌سازد وگاه حق عینی پدید آورده و معاملات معارض با خود را باطل و دست کم غیرنافذ می‌سازد