مقایسه رهیافت های صورتبندی جریانهای سیاسی در ایران معاصر با نگرشی بر معیار امام خمینی(ره)
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری انقلاب اسلامی دانشگاه معارف اسلامی
2 استادیار گروه معارف اسلامی و علوم انسانی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر(پلی تکنیک تهران)
3 دانشیار دانشکده ارتباطات و رسانه دانشگاه صدا وسیما
doi
چکیده
با پیدایش دولتها و سیطره دموکراسی بر جوامع، فعالیت سیاسی ذیل گروهها و طیفهای مختلف، فزونی یافت. در این رهیافت، شناخت گروهها برای برتری بر آنها در علم جامعهشناسی گسترش یافت و بهتدریج، دانش جریان شناسی شکل گرفت. ازجمله مسائل مرتبط با علم جریان شناختی، صورتبندی جریانها است. به این سبب، مسئله اصلی این تحقیق، استنتاج مبناهای مختلف صورتبندی جریانهای سیاسی و بهتبع آن احزاب مختلف است و اینکه امام خمینی(ره) از چه مبنایی در صورتبندی جریانهای سیاسی بهره میبرد. فرضیه تحقیق، گویای آن است که مأخذهای متفاوتی برای تقسیم جریانهای سیاسی وجود دارد؛ ازجمله، استقلال و وابستگی، طبقات اجتماعی، دین و مذهب، هدف، باور، ایدئولوژی و... که جریان شناسان مبتنی بر یک رویکرد به صورت بندی جریان ها پرداخته اند؛ با تکیه بر روش مقایسه ای مشخص میشود رهیافت امام خمینی با محققان تفاوت اساسی دارد؛ این تحقیق با هدف فهم مبنای صورت بندی جریانهای سیاسی در نظام فکری حضرت امام به کمک پژوهشگران آمده است. نتیجه بهدست آمده از مطالعه اندیشه سیاسی حضرت امام در حوزه جریان شناسی آن است که حضرت امام با نگرشی جامع و چندبعدی به صورت بندی جریان های سیاسی می پردازد که انعکاسی از برتری فکری ایشان بر نظام دانایی جریان ها و احزاب سیاسی در ایران به شمار می رود.