تحلیلی بر آثار توصیف تصمیم دادگاه در تعیین داور (مطالعه تطبیقی نظام حقوقی ایران و کامن لا)

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران (نویسنده مسئول) ebrahimpooradel@gmail.com

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق، دانشگاه تهران: دانشکدگان فارابی، قم، ایران

doi
10.48308/jlr.2024.235417.2716
چکیده

امروزه نهاد داوری به‌عنوان یکی از کارآمدترین روش‌های حل‌وفصل اختلافات مدنی و تجاری محسوب ‌می‌شود. با درج شرط داوری در قرارداد یا توافق بر رسیدگی به اختلافات به‌طریق نهاد داوری، صلاحیت محاکم قضایی تخصیص می‌خورد؛ بنابراین در چنین مواردی مداخله دادگاه‌ها در فرایند داوری محدود و به‌صورت حداقلی است. اما در برخی از اختلافات ازجمله انتخاب داور، طرفین دعوا ناگزیر به محاکم رجوع می‌کنند. تعیین داور توسط دادگاه موضوع مهم و کاربردی است که باید ماهیت این تصمیم مورد بررسی قرار گیرد که آیا این تصمیم از ماهیت اداری برخوردار است یا واجد وصف قضایی است؟ بدیهی است، هنگامی که انتخاب داور مستلزم رسیدگی قضایی نباشد، ماهیت تصمیم دادگاه اداری است و در مواقعی که دادگاه‌ها وجود قرارداد یا شرط داوری و اعتبار آن را احراز می‌کنند، به‌صورت قضایی رسیدگی می‌کند و درنتیجه ماهیت تصمیم دادگاه در انتخاب داور قضایی است