نسبت امنیت و آزادی در اندیشۀ شهید مطهری مبتنی بر نظریه استخدام علامه طباطبایی
نویسندگان
1 دانشآموخته حوزه علمیه قم، کارشناسی ارشد علوم سیاسی و پژوهشگر پژوهشکده سیاسی پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق (ع)
2 دانشآموخته حوزه علمیه قم، دانشجوی دکتری جامعهشناسی سیاسی و پژوهشگر پژوهشکده سیاسی پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق (ع)
3 استادیار و عضو هیئتعلمی دانشگاه صنعتی شاهرود
doi
چکیده
بررسی نسبت میان امنیت و آزادی در جوامع بشری، از مباحث مطالعات امنیتی است که کاربست آن در تنظیم روابط اجتماعی نقش بسزایی دارد. شناخت دیدگاه امنیتی اندیشمندان، یکی از راهکارهایی است که میتواند در تبیین هرچه بیشتر نسبت امنیت و آزادی در جامعه راهگشا باشد. شهید مطهری از عالمانی است که در آثار خود به مباحث امنیتی پرداخته است. این مقاله درصدد است دیدگاه شهید مطهری را دربارۀ نسبت امنیت و آزادی در نظام سیاسی در سطح کلان، در سه بُعد سیاسی، فرهنگی و اقتصادی به دست آورد. فرضیۀ مقالۀ حاضر این است که امنیت و آزادی در اندیشۀ شهید مطهری نسبت تعاملی متعالی دارند. با استفاده از روش برهان سبر و تقسیم و نظریۀ استخدام علامه طباطبایی، فرضیۀ مقاله بررسی شده است. از جملۀ یافتههای این مقاله اینکه از دیدگاه شهید مطهری، در نظام سیاسی اجتماعی اسلام، امنیت و آزادی در بستر قوانین عادلانۀ اسلام، نسبت تعاملی متعالی با یکدیگر دارند. برایناساس تقدم هریک از امنیت و آزادی بر دیگری، خروج از وضعیت عدالت به وضعیت ظلم محسوب میشود و استخدام یکطرفه و روابط ناعادلانهای را در جامعه رقم میزند و استمرار آن وضعیت، ضمن تهدید نفسِ امنیت و آزادی در هر سه بُعد سیاسی، فرهنگی و اقتصادی، حرکت در مسیر تعالی الهی جامعه را نیز دچار مخاطره میکند.