مقایسه اثربخشی ذهنآگاهی و درمان شناختی رفتاری بر قندخون و هموگلوبین گلیکوزیله بیماران دیابت نوع دو
نویسندگان
1 گروه روانشناسی سلامت، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران
2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه غدد، وزارت بهداشت و آموزش پزشکی،تهران، ایران.
4 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
5 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22038/mjms.2020.17087چکیده
مقدمه: بیماران مبتلا به دیابت در کنترل متابولیک دچار مشکل اساسی هستند؛ این پژوهش با هدف تعیین و مقایسه اثربخشی ذهنآگاهی و درمان شناختی رفتاری بر کنترل متابولیک (هموگلوبین گلیکوزیله و قندخون) بیماران دیابت نوع دو انجام شد.روش کار: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل و آزمون پیگیری دو ماهه بود. 45 نفر نمونه پژوهشی از جامعه افراد مبتلا به دیابت نوع دو در انجمن دیابت شهرستان تهران در سال 1398 به روش در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل جایگزین شدند. یافتههای مورد نیاز با استفاده از آزمایش پزشکی در سه نوبت پیشآزمون، پسآزمون و آزمون پیگیری مورد جمعآوری قرار گرفت و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر نشان داد که مداخلههای ذهنآگاهی و شناختی-رفتاری بر کاهش قندخون و هموگلوبین گلیکوزیله بیماران دیابتی اثربخش است (001/0 p <). آزمون بن فرونی نشان داد که تاثیر ذهنآگاهی بطور معنیداری بیشتر از روش شنا-تی-رفتاری بود (001/0 p <).نتیجه گیری: با وجود تاثیر روش شناختی-رفتاری بر کنترل متابولیک بیماران دیابتی، پیشنهاد میشود به منظور کنترل بهتر از مداخله مبتنی بر ذهنآگاهی استفاده شود.