اثربخشی برنامه درمانی شناختی رفتاری ویژه نوجوانان مبتلا به نقص توجه بیش فعالی بر تعامل آنها با والدینشان
نویسندگان
1 (نویسنده مسئول) دانشیار،، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشیار،، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده علوم انسانی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسالمی، تهران، ایران
doi
10.22038/mjms.2020.17356چکیده
مقدمه:تحقیقات نشان داده است که رفتار مبتلایان به نقص توجه بیش فعالی (ADHD )بر عملکرد آنان در خانواده، مدرسه و اجتماع اثر سوء میگذارد و واکنش منفی اطرافیان را به دنبال دارد؛ بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه درمانی شناختی رفتاری ویژه نوجوانان مبتال به ADHD بر تعامل آنها با والدینشان بود.روش کار:روش پژوهش نیمه تجربی و طرح پژوهش پیش آزمون و پس آزمون، پیگیری با گروه های گواه و تجربی بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان 12-18 ساله بود که در سال 98 به علت مشکوک بودن به ADHD به کلنیک تنفسی دوباره ارجاع داده شده بودند. 30 نفر از کسانی که نمره بالاتر از برش در آزمون CBCL را گرفته بودند به صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل سیاهه رفتاری کودک(CBCL) پرسشنامه ارزیابی رابطه والد - فرزند فاین و همکاران (PCRS) بود. یافته های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 و تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 0/05 تحلیل شدند. نتایج یافته های پژوهش نشان داد اختالف بین پیش آزمون و پس آزمون در هر دو گروه تجربی والد معنادار است (0/001>p) .باتوجه به اختالف میانگین ها، نمرات از پیش آزمون تا پس آزمون کاهش یافته است. اختالف بین پیش آزمون و پیگیری هم معنادار است(0/001>p) ). ولی بین میانگین پس آزمون و پیگیری دو گروه تجربی تفاوت معناداری وجود ندارد(0/001<p). نتیجه گیری با توجه به یافته های تحقیق میتوان گفت که برنامه شناختی رفتاری ویژه نوجوانان اثر مفیدی بر تعامل آنها با والدینشان دارد.