مطالعة اعتماد اجتماعی ایرانیان به مثابة سرمایة اجتماعی: فراتحلیل پژوهشها
نویسندگان
1 گروه جامعهشناسی پژوهشکدة مطالعات اجتماعی و فرهنگی وزارت علوم، تحقیقات، و فناوری، تهران، ایران
2 گروه علوم سیاسی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 گروه تاریخ و جامعهشناسی دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22059/jscm.2023.353902.2382چکیده
اعتماد اجتماعی از مؤلفههای سرمایه اجتماعی و عناصر اصلی روابط انسانی،بسترساز تعاملات اجتماعی و ارتباطدهنده چندجانبه میان اقوام، مردم و دولت است. هدف اصلی تحقیق، مطالعه عوامل مؤثر بر اعتماد اجتماعی با مروری بر پژوهشهای تجربی است. روش پژوهش از نوع فراتحلیل (CMA2) در بازه زمانی 1383 الی 1403و ابزار تحلیل آن آماره d کوهن و f فیشر در قالب effect size است. جامعه آماری پژوهش 84 سند که 53 مورد به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. نتایج نشان میدهد که عوامل فرهنگی(سرمایه فرهنگی،تعلق مذهبی،تعلق به هویت ملی، عوامل رسانهای-مجازی، مصرف رسانهای،فردگرایی)؛عوامل سیاسی(کارایی و عملکرد سیاسی،قانونگرایی سیاسی-اجتماعی،انسجام سیاسی،رضایت سیاسی،مشارکت سیاسی)؛عوامل اجتماعی(انسجام اجتماعی،مشارکت اجتماعی،احساس امنیت اجتماعی،تعلق اجتماعی،بیتفاوتی اجتماعی)؛عوامل روانی(امیدواری اجتماعی،سرمایه روانشناختی،منزلت و عزت اجتماعی،احساس تبعیض اجتماعی،رضایت از زندگی) و عوامل اقتصادی(محرومیت نسبی،شکاف طبقاتی،اشتغال و مشارکت اقتصادی،احساس عدالت اقتصادی و آنومی اقتصادی) بر میزان اعتماد اجتماعی جامعه ایرانی در فاصله زمانی 1383 الی 1403 تأثیر معنیداری داشته است.