محرمانگی داوری بین‏ المللی دعاوی مالکیت‌های فکری با تأکید بر آرا و مقررات داوری وایپو

نویسندگان

1 گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22059/jolt.2025.379849.1007319
چکیده

محرمانگى کلید موفقیت داورى تجارى بین‏المللی و یکى از دلایل اساسى در توسل به داورى نسبت به دادخواهى در دادگاه است. اما در دعاوى مالکیت‏هاى فکری، محرمانگى ارزش یکسانى براى طرفین دعوا ندارد. در این مقاله پس از تبیین ماهیت و مبناى حقوقی محرمانگى، منابع آن بررسى مى‏شود. یکی از آن منابع توافق طرفین در رجوع به مقررات وایپو براى حل‏و‏فصل دعواست. با توجه به طبیعت خاص این دعاوی، سؤال این است که آیا داوری این دعاوی محرمانه است؟ رویکرد مقررات وایپو در این ارتباط چگونه است؟ تحلیل مقررات و آرای صادره از مرکز وایپو نشان مى‏دهد تعهد محرمانگى را نه‌تنها به طرفین و دیوان داورى بلکه به سایر دست‏اندرکاران داورى از جمله شاهدین و کارشناسان تحمیل مى‏کند که مشابه آن در سایر مقررات داورى دیده نمی‏شود. در ضمن صدور قرارهای احتیاطى قبل و حین دادرسی و اعمال مکانیسم مشاور محرمانگى مى‏تواند تضمین‌کنندة هر چه بیشتر محرمانگى این دعاوى باشد. در این مقاله محرمانگی دعاوی یادشده با توجه به مقررات و آرای وایپو و همچنین سایر مقررات بین‏المللی با لحاظ واقعیات موجود بررسی می‏شود تا مشخص شود داوری این‌گونه دعاوی همواره محرمانه نیست.