رسانه و نقش آن در استحکام ساخت درونی انقلاب اسلامی: رویکردی گفتمانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روابط بینالملل دانشگاه امام صادق
2 دکترای روابط بینالملل دانشگاه تهران
doi
چکیده
با آنکه نقش بیبدیل رسانه در قوام پدیدههای سیاسی، انکارناپذیر است (تاریخچه) اما تأثیر آن، بر استحکام ساخت درونی انقلاب اسلامی، چندان شفاف نیست (مسئله) موضوعی که تاکنون بر پایه نظریه گفتمان بررسی نشده است. (پیشینه) برای رفع این ابهام، باید به این پرسش که رسانه (متغیر مستقل) چه تأثیری بر ساخت درونی انقلاب اسلامی (متغیر وابسته) دارد؟ (سؤال) پاسخ گفت. رسانه که از ابزارهای تحقق هژمونی نظامهای سیاسی است میتواند از رهگذر بازتولید و پالایش مداوم دقایق یا وقتههای گفتمان معنایی انقلاب اسلامی و حفظ مفصلبندی آنها حول محور دال مرکزی و کمک به ایجاد حالت رسوبشدگی با کاربرد تکنیکهای برجستهسازی و حاشیهرانی، از بیقراری این دقایق گفتمانی و بروز وضعیت از جاشدگی که منجر به تزلزل، بیاعتباری و درنهایت زوال گفتمان انقلاب میشود، جلوگیری کند. (فرضیه) نگارندگان در پی آناند که نشان دهند استحکام ساخت درونی انقلاب اسلامی منوط به تداوم جایگاه هژمونیک منظومه گفتمانی آن است. (هدف) این مقاله از حیث نظری بر شالوده نظریه گفتمان ارنستو لاکلا و شانتال موف و نظریه هژمونی آنتونیو گرامشی استوار است و همه مباحث و استدلالها و استنتاجها تا انتها در همین چهارچوب نظری خواهد بود. (روش)کشف چیستی نقش رسانه در امر استحکامبخشی به ساخت درونی انقلاب اسلامی را میتوان یافته اصلی مقاله دانست. (یافته)