تاثیر موعودگرایی شیعی بر توسعه سیاسی جوامع شیعه در دوران غیبت، مبتنی بر سه مؤلفة حکمت، مَحبت و عدالت
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم سیاسی پژوهشگاه امام صادق(ع)
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه
doi
چکیده
توسعة سیاسی، از مسائل پرچالش دنیای معاصر است؛ از این رو،نظریات گوناگونی را به خود جلب ساخته و جوامع بسیاری را به خود مشغول داشته است. از سویی، غرب بر آن است که مسیر توسعة سیاسی تنها در پرتو کاربست الگوهای غربی میسر است در حالی که تجربة جوامع بشری، غیر از این را نشان داده است! البته در این زمینه، برخلاف، سنجش رابطة بین موعودگرایی شیعه بر توسعة سیاسی، بررسیهای اندکی در جوامع شیعی صورت گرفته است. پس همچنان با این پرسش مواجهایم: موعودگرایی شیعی چه نقشی در توسعة سیاسی جوامع شیعی در دنیای معاصر دارد؟ (سؤال) دکترین مهدویت به عنوان رکن موعودگرایی شیعی با سه مؤلفة حکمت، مَحبت و عدالت تأثیر مستقیم بر توسعة سیاسی در جوامع شیعی معاصر خواهد داشت. (فرضیه) تلاش برای یافتن پاسخ و آزمایش فرضیه ما را با الگویی بومی مبتنی بر مؤلفههای مهدوی برای جوامع شیعی در توسعة سیاسی مواجه میکند. (هدف) اثبات ابتنای توسعة سیاسی بر وجوه بومی در گرو بررسی رابطة عقلانیت سیاسی، مشارکت مردمی و برابریهای اقتصادی با سه مؤلفة دکترین مهدوی است. (روش) ناکارآمدی مدلهای تکخطّی توسعه، اتکا به مؤلفههای مهدوی جهت توسعة سیاسی در پرتو نگاه به آیندة موعود از نتایج این مقاله است. (یافته)