مدل علّی سبکهای فرزندپروری و عملکرد تحصیلی با نقش واسطهگری سرزندگی تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
4 استادیار گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
doi
10.22038/mjms.2020.17719چکیده
مقدمه و هدف: عملکرد تحصیلی دانشآموزان نقشی برجسته در آینده یک کشور میتواند ایفا نماید. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل علی بین سبکهای فرزندپروری و عملکرد تحصیلی با نقش واسطهگری سرزندگی تحصیلی در دانشآموزان مقطع متوسطه انجام شد.مواد و روشها: روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری آن شامل همه دانشآموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهر فسا در سال تحصیلی 98-1397 و والدین آنها بودند که از بین آنها با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحله ای، 493 نفر دانشآموز (248 پسر و 245 دختر) انتخاب شدند. در این پژوهش جهت جمعآوری دادهها از مقیاس سبک فرزندپروری دیانا بامریند، مقیاس پنج عاملی شخصیت NEO_FFI، مقیاس عملکرد تحصیلی و مقیاس سرزندگی تحصیلی استفاده شد. پس از جمعآوری پرسشنامهها، تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از این پژوهش با استفاده از روشهای همبستگی پیرسون و معادلهیابی ساختاری صورت گرفت.یافتهها: یافتههای حاصل از مدلیابی معادلات ساختاری نشان داد سرزندگی تحصیلی نقش واسطهگری معناداری را در رابطه بین سبکهای فرزندپروری با عملکرد تحصیلی ایفا میکند. همچنین مدل علی ارایه شده از برازش خوبی برخوردار است.
