آنومی سازمانی و رفتارهای انحرافی کارکنان در محل کار: تبیین نقش میانجی سرمایة اجتماعی در سازمان‏ های دولتی

نویسندگان

1 گروه مدیریت، دانشکدة مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

doi
10.22059/jscm.2024.371444.2487
چکیده

هدف این پژوهش بررسی تأثیر آنومی سازمانی بر رفتارهای انحرافی کارکنان در محل کار با نقش میانجی سرمایة اجتماعی در سازمان‏های دولتی استان لرستان بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است که در زمرة پژوهش‏های توصیفی از نوع علی قرار می‏گیرد. جامعة آماری پژوهش تعداد 1350 نفر از کارکنان ادارات کل ستادی استان لرستان مستقر در شهر خرم‏آباد بودند که نمونه‏ای به تعداد 300 نفر به روش تصادفی‌ـ طبقه‏ای از میان آن‌ها انتخاب شد. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه‏های آنومی سازمانی ذوقبی و اسپینو (2007)، سرمایة اجتماعی ناهاپیت و گوشال (1998)، و رفتارهای انحرافی در محل کار بنت و رابینسون (2000) استفاده شد. پایایی پرسشنامه‏ها با روش آلفای کرونباخ به تأیید رسید. در این پژوهش برای تحلیل داده‏های پژوهش از مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد آنومی سازمانی اثر مثبت و معنادار بر رفتارهای انحرافی کارکنان در محل کار و اثر منفی و معنادار بر سرمایة اجتماعی دارد. سرمایة اجتماعی نیز اثر منفی و معنادار بر رفتارهای انحرافی کارکنان در محل کار دارد. همچنین آنومی سازمانی از طریق سرمایة اجتماعی دارای اثر مثبت و معنادار بر رفتارهای انحرافی کارکنان در سازمان‏های دولتی استان لرستان بوده است.