بررسی اثر تمرینات هوازی و تنفسی بر برخی علائم و پارامترهای اکوکاردیوگرافی زنان مبتلا به پرولاپس دریچه میترال

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

2 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

3 متخصص قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22059/jsb.2026.403466.1687
چکیده

مقدمه: پرولاپس دریچه میترال شایع ترین ناهنجاری دریچه ای قلبی است که با تغییرات همودینامیک و علائم بالینی و عملکردی متنوع همراه است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تمرینات هوازی و تنفسی بر برخی علائم و پارامترهای اکوکاردیوگرافی زنان مبتلا به پرولاپس دریچه میترال می‌باشد. روش پژوهش: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی، 30 زن جوان با نارسایی خفیف یا متوسط دریچه میترال، به صورت تصادفی به دو گروه مداخله (15 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. مداخله شامل 12 هفته برنامه هوازی(حرکات ایروبیک) و تنفسی، سه بار در هفته به مدت ۴۵-7۰ دقیقه مطابق با خطوط راهنمای ACSM با شدت ۲۰ تا ۳۰ ضربه در دقیقه بالاتر از ضربان قلب استراحت (RPE11-14) بود. تنگی نفس ناشی از فعالیت روزانه، کیفیت خواب، اضطراب و اکوکاردیوگرافی در هر دو مرحله پیش و پس آزمون ارزیابی شدند.یافته ها: کیفیت خواب 77٪ از بیماران گروه مداخله و 62٪ از گروه کنترل غیرطبیعی بود. سطح اضطراب 54% از گروه مداخله و 7٪ از گروه کنترل بالا بود. بهبود معناداری در کیفیت خواب (001/0=p)، اضطراب (001/0=p)، و تنگی نفس (001/0=p) گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد. ۱۳.۳۳% از شرکت‌کنندگان در گروه مداخله کاهش معناداری را در نارسایی دریچه میترال (025/0=p) و قطر پایان دیاستولی بطن چپ (23/1 میلی متر) تجربه کردند(014/0=p).نتیجه گیری: با توجه به نتایح حاضر، استفاده از ورزش‌های هوازی و تنفسی به عنوان یک مداخله‌ی ساده، کم هزینه و غیردارویی می‌تواند درارتقای سلامتی و بهبود برخی علائم بیماری در افراد مبتلا به پرولاپس دریچه میترال مفید باشد.