فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف از این پژوهش مقایسه تاثیر دو نوع تمرین موازی بر وضعیت بیماری و عوامل مرتبط با سارکوپنیا در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی (HF) بود.روش پژوهش: 21 مرد مبتلا به نارسایی قلبی با 49≥کسر تزریقی بطن چپ (LVEF) و دامنه سنی 55 تا 65 سال به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند و در سه گروه هفت نفری کنترل، تمرین در روزهای مشابه (SD) و تمرین در روزهای متفاوت (DD) قرار گرفتند. گروه‌های تمرینی به مدت 12 هفته تمرین موازی را انجام دادند، به طوری که گروه SD هر دو تمرین را در یک روز و گروه DD تمرین را در روزهای مجزا انجام دادند. آزمون‌ها قبل و بعد از مداخله اجرا شد. برای مقایسه بین گروهی از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) استفاده شد.یافته‌ها: نتایج عدم افزایش معنی‌دار LVEF و توده عضلانی اسکلتی ضمیمه‌ای (ASMI) را در گروه‌های تمرین نسبت به گروه کنترل و عدم تفاوت معنی‌دار این دو متغیر را میان دو گروه تمرین نشان داد. قدرت هندگریپ، نیروی حداکثر انقباض ایزومتریک اختیاری (MVIC) عضلات بازکننده و خم‌کننده زانو و سرعت گام‌برداری در گروه‌های تمرین نسبت به گروه کنترل افزایش معنی‌دار داشت. همچنین نتایج افزایش معنی‌دار این متغیرها را در گروه DD نسبت به SD نشان داد.نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که تمرین موازی می‌تواند عامل مهمی در بهبود قدرت هندگریپ، MVIC عضلات بازکننده و خم‌کننده زانو و سرعت گام‌برداری در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی باشد، در حالی که تمرین در روزهای متفاوت آثار مفیدتری بر عوامل ذکر شده داشت.