طراحی چارچوب توسعة سرمایة اجتماعی خارجی سازمان‌های حمایتی بر پایۀ مسئولیت اجتماعی شرکتی

نویسندگان

1 گروه جامعه‌شناسی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 گروه مدیریت راهبردی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 دانشکدة حقوق و علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22059/jscm.2024.368642.2461
چکیده

سرمایة اجتماعی خارجی سازمان‌های حمایتی درجه‌ای از منابع بالقوه ناشی از ارتباطات خارجی مدیران و کارکنان آن‌ها با محیط بیرونی است. هدف این تحقیق طراحی چارچوب توسعة سرمایة اجتماعی خارجی سازمان‌های حمایتی بر پایۀ مسئولیت اجتماعی شرکتی است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت کیفی، و از نظر مسیر اجرا بر اساس «نظریة مبنایی» است. فن گردآوری داده‌ها «مصاحبه» بود که بر اساس آن پانزده نفر از خبرگان به روش «نمونه‌گیری مبتنی بر معیار» انتخاب شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد با رصد هوشمندانۀ عوامل مداخله‌گر اجتماعی، اخلاقی، سیاسی، اقتصادی، حقوقی، فناوری و نیز برنامه‌ریزی برای تغییر شرایط زمینه‌ای اثرگذار بر پدیدة محوری، راهبردهای تحول ساختاری در روابط عمومی، ترویج مباحث آینده‌نگاری، اهتمام به برنامه‌ریزی راهبردی، تغییر در سیاست‌های حاکمیتی، برندسازی شرکتی، شبکه‌سازی سازمانی، و ارتقای دولت الکترونیک می‌تواند بر توسعة سرمایة اجتماعی خارجی سازمان‌های حمایتی مؤثر باشد. پیامد چنین اقدامی بقای شرکت‌ها و کارخانه‌ها و توانمند شدن افراد تحت پوشش سازمان‌های حمایتی خواهد بود. از ‌این ‌رو، مدل پارادایمی تحقیق حاضر می‌تواند به ‌عنوان یک الگوی مطلوب به توسعة پایدار سرمایه‌های اجتماعی خارجی سازمان‌های حمایتی و ایجاد رفاه اجتماعی بیشتر کمک کند.