تپه دارویِ چهر، یک محوطهی کارگاهی از دورهی پارینهسنگی میانی در منطقهی هرسین، استان کرمانشاه
نویسندگان
1 استادیار گروه باستانشناسی، دانشکدهی ادبیات و علومانسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه باستانشناسی، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تربیتمدرس، تهران، ایران.
doi
10.22084/nbsh.2020.17083.1795چکیده
درهها و حاشیهی دشتهای میانکوهی بین هرسین و بیستون در زمرهی مناطق جغرافیایی کلیدی در پژوهشهای پارینهسنگی زاگرس هستند. پژوهشهای باستانشناسی اخیر نشانداده که برخی محوطههای پارینهسنگی زاگرس در مجاورت برونزدهای رادیولاریتی از سنگ چخماق واقعشدهاند. تپه داروی در حاشیهی روستای چهر واقع در جنوب کوه بیستون، با تعداد قابلملاحظهای دستافزار سنگی از زمره این محوطهها است. موقعیت جغرافیایی تپه داروی بهگونهای است که در حدفاصل بین محوطههای پارینهسنگی میانه در درههای میانکوهی هرسین و محوطههای پارینهسنگی دامنهی کوه بیستون قرار دارد. در این مقاله پرسشهای پژوهش شامل آن بود که قرار داشتن محوطهی باز داوری برروی بستری صخرهای از برونزدهای طبیعی رادیولاریتی، بیانگر چه نوع کاربری میباشد؟ با بررسی و گونهشناسی یافتههای سطحی، محوطهی داروی در چه بازهی زمانی قرار میگیرد؟ مطالعهی فنآوری ساخت و گونهشناسی قطعات جمعآوری شده از تپه داروی نشان میدهد که از این محوطه بهعنوان محلی باز کارگاهی برای تولید دستافزار سنگی استفاده شده است. یافتههای سطحی نشان میدهد که تپه داروی یک محوطهی تکدورهای در دورهی پارینهسنگی میانی است. پژوهش برروی یافتهها به روش کتابخانهای-بررسی میدانی است؛ همچنین حضور نسبتاً بالای تکنیک لوالوا و میزان قابلتوجه روتوش برروی برداشتههای سنگی این محوطه ازجمله نکات درخورتوجه است. حضور قطعات زیاد روتوشدار در یک محوطهی کارگاهی که برروی مواد خام مرغوب واقعشده، نشان میدهد که به الزام دسترسی اندک به منابع مادهی خام باعث روتوش اندازی نمیشود و دلیل اصلی روتوش بهوجود آمدن لبههای کارآمد است؛ ضمن اینکه فراوانی نسبی تکنیک لوالوا در تپه داروی در تأیید پژوهشهایِ مبتنیبر حضور لوالوا در زاگرس مرتفع است و این محوطه یکی دیگر از محوطههایی است که ادعای وجود لوالوا در زاگرس مرتفع را بیشتر اثبات میکند.
