میان کنش سیاست گذاران جنایی ایران با کانون های وکیلان دادگستری
نویسندگان
1 . دانشیار، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران a_niazpour@sbu.ac.ir
doi
10.48308/jlr.2024.234599.2670چکیده
فرآیند سیاست گذاری جنایی که به تدوین سیاست های مهارکننده بزهکاری با رویکردهای کنش و واکنش مدارانه می انجامد، بر سلسله ای از اصول استوار است. میانوندی نهادهای جامعوی در فرآیند مذکور از برجسته ترین این اصول است. از رهگذر آن سیاست گذاران جنایی باید از ظرفیت های تخصص مدارانه این نهادها در سرتاسر فرآیند یاد شده استفاده نمایند. در این میان، کانون های وکیلان دادگستری از ظرفیت و تخصص ساختاری و کارگزاران کاردان برخوردارند. در نظام حقوقی ایران مشارکت این نهاد در فرآیند سیاست گذاری جنایی با چالش های متعددی روبه روست.نبود هنجارهای مناسب برای بایدی بودن استفاده از کانون وکیلان دادگستری، نبود باورمندی نسبت به توان تخصص مدارانه این نهاد، شناسایی راهبرد دولتی کردن نهاد وکالت، کنش گر نبودن این نهاد در فرآیند سیاست گذاری جنایی، نبود ساختارهای پویا در نهاد مذکور برای سیاست گذاری جنایی و نبود باور در نهادهای دولتی برای استفاده از ظرفیت کانون های وکیلان دادگستری از آن جمله هستند. برای استفاده شایسته از مشارکت و توان این نهاد در فرآیند سیاست گذاری جنایی باید در راستای تدوین سیاست های کلاندر زمینه بهره جستن از ظرفیت کانون های وکیلان دادگستری، پیش بینی هنجارهای باید برای استفاده از ظرفیت کانون های وکیلان دادگستری در فرآیند سیاست گذاری جنایی، هموند نمودن کانون های وکیلان دادگستری در نهادهای سیاست گذار جنایی، راه اندازی کمیسیون سیاست جنایی در کانون های وکیلان دادگستری، باورمند نمودن نهادهای دولتی نسبت به استفاده از ظرفیت نهادهای جامعوی در سیاست گذاری جنایی و تضمین اصل استقلال کانون های وکیلان دادگستری گام برداشت.