تأثیر شنای هوازی بر بیان پروتئین سیناپسی و بهبود عملکرد شناختی در موش‌های مدل‌ مالتیپل اسکلروزیس

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران،

2 دانشیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 استاد گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران،

4 استادگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران،

doi
10.22059/jsb.2024.379202.1638
چکیده

مقدمه: مالتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری التهابی خودایمنی است که بر عملکرد شناختی در طول توسعۀ بیماری اثر دارد. یکی از تغییرات مهم در سیستم اعصاب مرکزی این بیماران اختلال سیناپسی است که پیش از دمیلینه شدن اکسون‌ها و مسیرهای عصبی رخ می‌دهد. پژوهش‌های پیشین نشان‌دهندۀ این نکته است که فعالیت بدنی در پیشگیری و درمان چنین شرایطی امیدوارکننده است. تحقیق حاضر با هدف بررسی تغییرات حاصل از ورزش شنا بر پروتئین سیناپتوزومی SNAP25 بافت مغز دخیل در اختلالات شناختی و التهابی MS انجام شد.روش پژوهش: از 21 موش سوری C57BL/6 در سه گروه به تعداد مساوی کنترل، آنسفالومیلیت خودایمنی تجربی بدون تمرین و با چهار هفته شنای هوازی استفاده شد. نمرات بالینی روزانه و سطح پروتئین SNAP25 پس از چهار هفته تمرین با روش وسترن بلات اندازه‌گیری شد.یافته‌ها: القای EAE سطح SNAP25 را نسبت به گروه کنترل سالم افزایش داد، اما ورزش شنا توانست آن را .۲۷ درصد کاهش دهد نمرات بالینی نیز در پی انجام ورزش در موش‌های بیمار بهبود یافت.نتیجه‌گیری: ورزش منظم روزانه با تنظیم بیان SNAP25 در بافت مغز، احتمالاً رهایش واسطه‌های عصبی و عوامل تروفیک در ناحیۀ سیناپس را در شرایط التهابی تعدیل می‌کند و موجب بهبود علائم اختلال شناختی می‌شود.